Eğer sevgi anlayışımız, birini sevmenin ona karşı artan bir dargınlıkla yaşamayı kabullenmeyi kapsıyorsa, bu düşüncenin sonucu her zaman yeni bir ucurumun kıyısına gelmekten başka ne olabilir?
Kendimizi değerli hissetmek için başkalarının bize değer vermesini beklediğimizde ve başkalarına olan bu bağımlılığımız arttığında ya da kendimizi onların gözlerinde değerli ve özel görme ihtiyacımız çoğaldığında, ilişkinin ileriki aşamalarında beklediğimiz değeri göremediğimiz hallerde sıkıntı yaşama ihtimalimiz büyük olacaktır. Böyle anlarda, yani artık değer görmediğimiz hissine kapıldığımızda, bundan karşımızaki kişiyi sorumlu tutmanız ve beklentimizi onun karşılayamadığı yargısına varmamız da kaçınılmazdır