D.
@mavikokanka
“Aynı yerde değil, aynı gökteyiz.”
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsanları Gerçekten Seviyor Musun Tuhaf Kadın
Uzun zamandır eser incelemiyor olmanın içimi kemirmesiyle karşı karşıyaydım. Bu konuda ne kadar hayıflansam az kalır! Kelimelerimin içimden dolup taştığı son raddede bu eseri incelemeye karar verdim.
Evet, “Tuhaf Bir Kadın” çok sevdiğim şair Ahmed Arif’in Leyla’sının ilk kitabı. Leyla Erbil Nobel Edebiyat Ödülü’ne aday gösterilen ilk Türk kadın yazar. Aynı zamanda kadın hakları söz konusu oldukça ateşli bir savunucu.
Eseri inceleyecek olursam eser içerisindeki bazı bölümlerle otobiyografik bir özellik taşımakla beraber roman türünde ortaya konmuş bir eserdir. Her ne kadar anlatıyı ele aldığımızda hikâye edebî türünün de özelliklerini üzerinde barındırıyor olsa da bu eserin roman olduğu gerçeğini değiştirmiyor.
Yukarıda da söz ettiğim gibi Erbil, anlatımızın kahramanı Nermin vasıtasıyla esasen kendi yaşamında izler sunuyor bizlere.
Eser dört ana bölümden oluşmaktadır: Kız, Baba, Ana, Kadın
Kız bölümünde; Nermin ilk gençlik yıllarında kendi tanımaya başlayınca düşünsel ve ideolojik olarak Sosyalizm ve Komünizm ile ilgilenmeye başlar. Bu konuda özellikle dindar annesiyle çok ters düşer.
Baba bölümünde; Nermin’in babasının kendine has şivesiyle yaşadıklarını kahraman bakış açısıyla kendinden dinliyoruz.
Ana bölümünde; Nermin’in babasının vefatıyla annesiyle biraz daha samimi anne kız ilişkisi kurduklarını görüyoruz.
Kadın bölümü son bölümüz; Nermin yoksul halkın yoksulluğa, eğitimsizliğe başkaldırmalarını, mahrum bırakıldıkları yaşam için direnmelerini ister. Bu uğurda halkı bilinçlendirmek için çaba sarf etmektedir. Hatta bu konuda kendisine saygı duyan kendi gibi aydın kocasıyla yaşadığı muhitten ayrılıp gecekondu mahallesine yerleşir. Çünkü tek gayesi halkın bilinçlenmesi ve örgütlenmesidir. Ama burjuva Nermin’in ön göremediği bir şey vardır. Yüz yıllardır böyle
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Çağının Çok Ötesini Görebilen YazarEdebiyat-Düşünce
Oğuz Atay’ın derleme hikayelerinden oluşan bu öykü kitabının her hikayesinde farklı farklı iç çatışmalar, yalnızlıklar, bunalımlar ve insanî karakter üzerine psikolojik tahliller çıkıyor karşımıza. Yazar, ben’i ve ben’in o derin yalnızlığını güçlü bir felsefik yaklaşımla irdeliyor. Oğuz Atay, toplumsal meselelerdense bireyin iç dünyasına yönelmiş; yaşadığı dönemin aksine insanın varoluşsal sancılarının üzerine eğilmiştir. İnsanî gerçekleri ustalıkla işlemiştir.
Kürt Beyi Ahmedi gibi civanmert yiğitler bir daha doğar mı bu topraklarda? Doğar da sevdası için o çıkılmaz, ulaşılmaz denen dağın tepesinde yeni bir ateş yakabilir mi bilinmez ama benim bildiğim şu ki Yaşar Kemal gibi yüreğe dokunan pek az yazar yetişti bu memlekette.
Günlük konuşma dilini, deyimleri, halk ağzını en iyi kullanan yazarlardan olan Kemal, aynı zamanda üslubuyla da son derece anlaşılır ve yalındır. Bu kitabında da aynı yalınlık ve doğallıkla karşımıza çıkar.
Kitabın son kısmına yaklaşmadan önce Meriç gibi bir karakterin -saf,masum ve en önemlisi bu denli silik- gerçek hayatla hiç bağdaşmadığını düşünüyordum ta ki Meriç'i Meriç'ten dinleyene kadar. Onun da etten kemikten sinirden, duygudan yapılmış olduğunu anlamak doğrusu romanı gözümde daha bir başarılı kıldı. Ve yazarın Şair Doğan Gökay'ın ağzından romanın son kısmına kendini açıkça dahil etmesi damağımda güzel bir tat bıraktı postmodern izler görmek güzeldi. Çok keyifle okuduğum bir roman oldu...
