N

@mavipusula·
·
sabitlendi
Kendi kusurları binde bir görünür insanlara, Onlar günahlarını göz ardı ederekten boğar, Aynı suç senin kardeşinin idamına yol açar. Ah, nasıl sarmaş dolaştır suçları, rezillikleri İnsanların kendilerinde görmezden geldikleri.
Sayfa 79
Karanlığın içindeydi artık. Bunu fark ettiği anda da farkındalığı sona erdi.
Sayfa 480
Çok derinlere inmişti. Kollarıyla bacakları artık onu yukarı çıkaramazdı.
Sayfa 480
Sonra acı çekme ve boğulma aşaması geldi. Bu acı ölüm değildi, sersemlemiş bilincinde bocalayarak dolaşan düşünceydi. Ölüm acı vermezdi. Hayattı, hayatın sancısıydı bu feci, bu insanı boğan his. Hayatın Martin‘e vurduğu son darbeydi.
Sayfa 480
Hayat acı veren bir bezginliğe dönüşünce, ebedi uykusuyla ölüm teselliye hazırdı. O zaman ne bekliyordu? Artık gitme vaktiydi.
Sayfa 477