Kendi kusurları binde bir görünür insanlara,
Onlar günahlarını göz ardı ederekten boğar,
Aynı suç senin kardeşinin idamına yol açar.
Ah, nasıl sarmaş dolaştır suçları, rezillikleri
İnsanların kendilerinde görmezden geldikleri.
Sonra acı çekme ve boğulma aşaması geldi. Bu acı ölüm değildi, sersemlemiş bilincinde bocalayarak dolaşan düşünceydi. Ölüm acı vermezdi. Hayattı, hayatın sancısıydı bu feci, bu insanı boğan his. Hayatın Martin‘e vurduğu son darbeydi.