Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Gözyaşlarıma, ellerinizle?
Orhan Veli Kanık
Orhan Veli Kanık
Ama sanırım nereye gidersem gideyim birilerini özlerim
Mutlu Dibs
Sadece Saygıyı, sevgiyi, ilgiyi bekleyen Dibs. Ailesi onun önüne her şeyi serse de bunları unutmuştu aslında.O yüzden zihinsel engeli olduğunu düşünüyorlardı. Sonra Dibs Bayan A. nin oyun terapisi ile onun dünyasını açmayı, içindeki ışığı çıkarmayı ve tabi ki de Dibsin sayesinde başardı. Böyle böyle ailesi dibsteki değişimleri fark edince onu desteklemeyi ihmal etmediler. Dibste hic umut görmeyen ailesi, her terapide umutla ve heyecanla görüldü. Bir çocuğun ailesi tarafından ihmal edildiğini ve çocuğun tüm dünyaya kendiji kapattığını gördüm bu kitapta. Aslında Dibs istenmeyen, beklenmeyen bir çocuktu. Anne karnindan itibaren kapanmıştı belki de dış dünyaya. Kitabın sonunda dediği gibi "Bir çocuk firsat verildiğinde, dürüst ve içten bir iletişim kurma yeteneğine sahiptir. Saygı gören ve kabul edilen bir anne de ayrıca elestirilmeyecegini ve suclanmayacağını bildiği zaman içtenlikle kendisini ifade edebilir."