mavitann
@mavitann
her türden okur
ig: mavitann
“Dünyanın ayaklarının altında olduğunu sanabilirsin, oysa bir anda kabarıp seni içine alabilir.”
Sokço'da Kış 
Elisa Shua Dusapin
Sokço sahil kenti, kuzey ve güney kore arasında kalan, dondurucu kış mevsiminde ziyaretçilerden yoksun bir tatil beldesi.
Bir misafir evinde resepsiyonist olarak çalışan fransız/ koreli anlatıcımızın tek düze olan hayatı, normandiyalı bir çizgi roman yazarının şehre ayak basmasıyla ilginçleşiyor. Farklı kültürlere sahip bu ikilinin arasında tuhaf bir ilişki gelişiyor. Metin genel olarak bu ilişkiye odaklanıyor gibi görünse de birçok konuya değiniyor. Yazar, kısacık kitapta, doğu batı arasındaki farklara, görülme isteğine, kimliğe ve daha bir çok şeye dokunuyor. Dünya güzellik standartlarına yapılan atıfları ayrıca sevdim. Anlatıcının çevreyle ve annesiyle olan zor ilişkisi bana “kasiyer” kitabını anımsattı. O kitabı okurken de aynı şekilde sıkışmış hissettiğimi hatırlıyorum. Kitap ile ilgili sevmediğim tek şey sonuydu, öyle bir yerde sonlandı ki son sayfayı okuyunca “nasıl yani, böyle mi bitiyor?” dedirtti. Net bir şekilde sonlansa daha iyi olabilirdi diye düşünüyorum.
Kısacık ama yoğun, tek oturuşta okunabilecek, incelikli bir roman.
“İnsan hep zamanı olduğunu sanır.”
“İnsanlara iyilik yaptıklarında duyduğumuz sevgi, hata işlediklerinde duyduğumuz nefrete kıyasla öyle küçük ki, en kolayı hiçbir şey yapmamak, hiçbir şey söylememek ve hiç kimseyi sevmemek oluyor.”
