Ne zaman büyüdüm, bilmem. Ne zaman çocukluğum öfkeyle doldu, ne zaman öfkem kırgınlığa döndü, ne zaman kırgındım, ne zamam sustum, ne zaman korkar oldum, bilmiyorum. Ben ne zaman kendimi sağır ettim, sonra durdum çığlık çığlığa bağırdım. Kimse duymadı da, kimse oldum ben de.
Bir yarim yoktur ki halimden bile,
Ağlayıp ağlayıp göz yaşım sile,
Korkarım ki kuşlar üstüme gele,
Aşamam dağları, yollarda kaldım.
Görür mü gözlerim o Aslı Han'ı,
Yoluna kılmışım feda bu canı,
Terkeyledim bir yar için vatanı,
Giydirdim hırkayı şallarda kaldım.
Dertli Kerem eder ölemez oldum,
Ağlayıp göz yaşım silemez oldum,
Ne yana gideyim bilemez oldum,
Şimdi sahralarda çöllerde kaldım.