Leylim LeylimŞiir
Leylim - leylim dünyamızın yarısı
Al - yeşil bahar,
Yarısı kar olanda
Gene kavim - kardaş, can - cana düşman,
Gene yediboğum akrep,
Sarı engerek,
Alnımızın aklığında puşt işi zulüm
Ve canım yarı geceler
Çift kanat kapılarına karşı darağaçları,
Mahpusanede çeşme
Yandan akar olanda,
Gelmiş yoklamış ecel
Kaburgam arasından.
Yoklasın hele...
Çağıdır, can dayanmaz,
Çağıdır, en çatal, en ası,
Cehennem koncası memelerinin.
Çağıdır, kırk gün - kırk gece
Kolların boynuma kement,
Ha canım kötüye inat...
Vah ki ne desem,
Kurşunları namlulara sürülü,
İ'kelleri kan,
Baskıncılar uykumuzu yıkar olanda,
Alır yüreğim:
Yankın yasak, aynalara.
İnemem bahçende talan,
Tam, boş yanı bu, derim namussuzun,
“Yürümek;
yürümeyenleri
arkanda boş sokaklar gibi bırakarak,
hayaları boydan boya yarıp ikiye
bir mavzer gözü gibi
karanlığın gözüne bakarak
yürümek!…”
Nazım Hikmet Ran
Nazım Hikmet Ran
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
yürümek; yürümeyenleri arkanda boş sokaklar gibi bırakarak, havaları boydan boya yarıp ikiye bir mavzer gözü gibi karanlığın gözüne bakarak yürümek...
Akletmek nerede kaldı ki,
Yerini aldı mavzer
İllâki kan mı dökmek mi gerekir,
Çoluk çocuk
Ölümü gözüne gelen,
Gitsin döksün kendi kanını!
"Yürümek"
Yürümeyenleri arkanda boş sokaklar
Gibi bırakarak
Havaları boydan boya yarıp ikiye
Bir mavzer gözü gibi karanlığın gözüne bakarak
Yürümek.