Ona göre hayat iki bölümdü: Bunların birinde iş ve sıkıntı
vardı –ki Oblomov için bu iki kelimenin anlamı birdi– ötekinde ise sakin, rahat, sessiz günler vardı.
Hırsızı, düşmüş kadını, aldatılmış
bir budalayı anlatın, anlatın ama insanı da unutmayın. Sizin
için insan diye bir şey yok mu? Yalnız kafanızla yazmak istiyorsunuz. Düşünmek için kalpsiz olmak gerekir sanıyorsunuz. Hayır, düşünmeyi besleyen sevgidir. Düşen adama el uzatın, mahvolan bir adamın haline ağlayın, onunla alay etmeyin. Sevin onu! Onda kendinizi görün ve ona
kendinizmiş gibi bakın.