Puan vermedi·360 syf.·
2026 242. kitabı
İşte karşınızda edebiyat dünyamızın en orjinal, en şahsına münhasır, en eğlenceli, en kafası kırık karakterlerinden bir tanesi görev aşkıyla yanıp tutuşan, görevinin arslanı Murtaza!
Çok eğlenceli, çok güzel bir kitap okudum ve bunu sizlerle paylaşmazsam olmazdı. Murtaza, mübadele döneminde Yunanistan'dan ailesiyle birlikte Çukurova'ya göç eden muhacirlerden bir tanesidir. Görev ve vatan aşkıyla yanıp tutuşan Murtaza'nın tek emeli dayısı Kolağası Hasan Bey gibi şehit olmak, vatanına hizmet etmektir. Subay olmayı başaramayan Murtaza en sonunda bekçi olarak üniformasına kavuşmuştur. Kim tutar artık onu, Allah onun bekçilik yapacağı mahalle sakinlerinin yardımcısı olsun:) Mahelle de geç saatlerde bir evin ışığının yandığını görürse hemen kapıya dayanır, ışığı kapatıp uyumalarını ister yoksa sabah dinlenmeden uyanacaklarını, dolayısıyla işlerini layıkıyla yapamayacaklarını tembihler. Ona itiraz edenlere ise Yukarda Allah, Ankara'da Devlet hem da Hükümet, burda da ben! diyerek gerekli cevabı verir:) Murtaza görev aşkıyla yanıp tutuşur, bu uğurda karısını, anasını, evlatlarını bile tanımaz. Erkek evlatlarını büyüdüklerinde şehit dayısı gibi olacakları için el üstünde tutar, kız evlatlarını ise evlattan saymaz. Görevini aksatan birini gördüğü an hemen "Görse idin kurs, alsa idin sıkı terbiye hem da disiplin amirlerinden, dolaşsa idi damarlarında şehit kolağası Hasan Bey'in kanı görevini böyle yapar mıydın?" gibilerinden uyarırır, kimseye söz hakkı vermez. Murtaza'nın bu eğlenceli hikayesini her okurun keyifle okuyacağına inanıyorum. Hele o Trakya ağzıyla konuşması okura ayrı bir lezzet sunuyor.
Böyle görevine tutkun, kuralları bağlı, kendine hiçbir esneklik payı tanımayan bir adamın hayattan istediğini alamaması da hikayenin ayrı hazin konusu.
Ben çok severek, eğlenerek
“Yağmur denizde sefalet oluyor değil mi ?”
Bir sarrafın mücevherleri işlediği , bir bestekarın notalarla raks ettiği gibi romanını dahi şiirsel nakışlarla işleyerek yazan Tanpınar , adeta kelimelerle zamanı durdurmayı başarmış bir sanatkardır. XXyy ,coğrafyamızda çalkantılı ve devrimli günlerdi işte bu dönemde yaşamış olan değerli kalem, Osmanlı’dan Cumhuriyete geçiş sürecinde ki siyasi , kültürel değişimler ile doğu batı arasında ki sancılı sürece bizzat şahit olarak , bunları sadece eserlerinde yazmakla kalmayarak adeta kelimelerle, geçmiş ile geleceği cümlelerde buluşturmuştur.
Bu kıymete değer eserlerinden bir tanesini de biz şanslı okuyucular Mayıs ayında okuyarak ,analiz tahlil ederek bir nebze de olsa edebiyatımızın hafızasını kendi perspektifimizle görme şansına eriştik.
Ben de naçizane kendi paradigmam ve yorumumla bir şeyler söylemek istiyorum.
Elbetteki Yaz Yağmuru kitabını tek bir edebiyat çerçevesinde ele alamam çünkü kültürel birikimi ve çok yönlü bir yazar olması nedeniyle ( yazar,şair,denemeyazarı,siyasetçi,akademisyen vs.) kaleminden çıkan şaheser ,bir çok perspektiften açıklanmaya değer.
Edebi metin özelliğiyle şiirsel ,estetik açıdan bir cerrahın titizliğiyle kaleme alınmış her bir hikaye hem gözleri hem de ruhu doyurmakta böylelikle onun eserlerinin sadece okunmadığını hissedildiğine de şahit oluruz . Türkçeye kattığı senfoni tadında ki kelimelerin bezenmesi, düşünce dünyamıza bıraktığı izlerle eşine az rastlanan ,dimağlarımızda tat bırakmış Türk edebiyatının en zarif ve en derin sanatkarlarından biridir dersek mübalağ etmiş olmayız değil mi ? ( Burada kendimi Bridgerton’ da ki lady Whistledown gibi hissettim )
Yine tarihi bilgisi ve bilinci bunun yanında kendisinin de yaşanan değişim ve dönüşüme tanık olması neticesinde eserlerine
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi·208 syf.·
2026 438. kitabı
Hayatın gerçekleri bizi genellikle ters yöne iter ama hepimiz geçmişimizi korumayı severiz. 
Paola Peretti
Beş Kız Kardeş , aile sırlarını çözme çabası üzerinden unutmanın ve hatırlamanın önemini işler. Kitabın odak noktaları şunlardır:
Teyzelerinin en büyüğü Euterpe hayatını kaybetmeden önce Cecilia'ya, 1945'te ortadan kaybolan dayısı Lorenzo'yu bulması için bir görev verir.
Cecilia, dayısını ararken çocukluğunun geçtiği evdeki kadınların (Euterpe, Talia, Melpomene, Tersicore ve Urania) hikayelerini ve anılarını yeniden keşfeder.
Hafıza ve Geçmiş,Aile sırlarının peşine düşen Cecilia'ya çocukluk arkadaşı Giada ve arşivci, polis, rahip gibi farklı karakterler yardım eder. Bu süreç, sadece bir kayıp vakasını çözmekle kalmaz, şehrin geçmişine ve insan doğasına dair derin gerçekleri ortaya çıkarır.
Alzheimer hastası teyzeleri ve annesiyle birlikte büyüyen Cecilia isimli genç bir kızın, 1945'te bebekken kaybolan dayısı Lorenzo'yu bulmak için giriştiği duygusal ve gizemli arayışı konu alır. Beş Kız Kardeş
Sanki beni her zaman yeryüzünden birkaç metre yukarıda tutan bir hikâyenin içinde yaşıyormuşum gibi. Detaylar orada, altımda, bizi ayıran rüya ve gerçek katmanına çarparak dikkatimi çekiyor ama ben hiçbir şey hissetmiyorum, gözlerimi onlara asla indirmiyorum.
Her şey bana net olmaktan bir adım uzakta görünüyor ama hâlâ bir şey hissetmiyorum. S:106
Paola Peretti
Beş Kız Kardeş , aile sırlarını çözme çabası üzerinden unutmanın ve hatırlamanın önemini işler. Kitabın odak noktaları şunlardır:
Teyzelerinin en büyüğü Euterpe hayatını kaybetmeden önce Cecilia'ya, 1945'te ortadan kaybolan dayısı Lorenzo'yu bulması için bir görev verir.
Cecilia, dayısını ararken çocukluğunun geçtiği evdeki kadınların (Euterpe, Talia, Melpomene, Tersicore ve Urania) hikayelerini ve anılarını yeniden keşfeder.
Hafıza ve Geçmiş,Aile sırlarının peşine düşen Cecilia'ya çocukluk arkadaşı Giada ve arşivci, polis, rahip gibi farklı karakterler yardım eder. Bu süreç, sadece bir kayıp vakasını çözmekle kalmaz, şehrin geçmişine ve insan doğasına dair derin gerçekleri ortaya çıkarır.
Alzheimer hastası teyzeleri ve annesiyle birlikte büyüyen Cecilia isimli genç bir kızın, 1945'te bebekken kaybolan dayısı Lorenzo'yu bulmak için giriştiği duygusal ve gizemli arayışı konu alır. Beş Kız Kardeş
Sanki beni her zaman yeryüzünden birkaç metre yukarıda tutan bir hikâyenin içinde yaşıyormuşum gibi. Detaylar orada, altımda, bizi ayıran rüya ve gerçek katmanına çarparak dikkatimi çekiyor ama ben hiçbir şey hissetmiyorum, gözlerimi onlara asla indirmiyorum.
Her şey bana net olmaktan bir adım uzakta görünüyor ama hâlâ bir şey hissetmiyorum. S:106
Kara Afrika'nın da Karası
️"Kumdan Yürek" Zanzibar doğumlu yazar Abdulrazak Gurnah'ın 2021 Nobel Edebiyat Ödüllü eseri. Göçmenlik, aidiyet, aile sırları, sömürgecilik, güç, sömürgecilik sonrası kimlik arayışı ile yazılmış etkileyici bir postkolonyal edebi eser örneğidir.
️Olaylar "kara Afrika'nın da karası" Zanzibar'da doğan Salim'in ağzından anlatılır. Mutlu bir çocukluk yaşarken babası Masud'un aniden evi terkedişi, amcası Amir'in evlerine gelişiyle olaylar başlar. Özellikle annesi Saida ve babası derin bir sessizliğe bürünür. Salim'in 7 yaş, çocukluk yılları yalnızlık ve güvensizlik hisleriyle geçer. Babasının kaldığı yere her gün sepet ile annesinin yaptığı yemekleri götürür. Bir anda yüksek mevkilere uzanan dayısı Londra'ya yerleşir. Anne Saida, Salim'i sebebini söylemeden İngiltere'ye dayısı Amir'in yanına gönderir. Salim üniversite okuduğu Londra'da yaşadığı yalnızlık, dışlanmışlık, göçmen psikolojisi, göçmen evlerinde (A.B.O. evi) ve sokaklarda yaşam, ev ve arkadaş ilişkileri, kız arkadaşları, ırkçılıktan dolayı ondan uzak duranlar ve onu terk edenler, dil sorunu, çalışmak zorunda oluşu, annesine yazdığı içli mektuplar ve mektup defteri, aşkları eserin en uzun ikinci bölümünü oluşturur.
️Eser, kahramanların psikolojisini derinlemesine işler. Annesinin ölümü üzerine Zanzibar'a gelen Salim, gizlenen acı gerçeklerle babasının yaşananları anlatması üzerine öğrenir. Babasının Amir'in tutuklanmasını, Hakim'in gerçek niyetini, babasını ve annesini otoriter güç yüzünden kaybeden anne Saida'nın Amir'i koruma isteğini ve çarpık ilişkisini uzun uzun oğlu Salim'e anlatması eserin son bölümlerini oluşturur.
️Shakespeare'in Kısasa Kısas eserindeki otorite, ihanet Lord Angelo (Hakim), Isabella (Saida) benzetmesi eserin sonunda kısaca anlatılır.
️Eserin önemli bir noktası da Zanzibar tarihi ve
Murtaza1000Kitap
Kitap hem çok severek okuduğum hem de aa yeter ama artık bu kadar olmaz diyerek kızdığım bir kitap oldu. Aslında kitabı severek okudum sadece Murtaza karakteri beni bir yerde bu kadar da olabilir mi bir insan dedirtti. Murtaza muhacir olarak ailesi ile kendi ülkesine gelmiştir. Görev ve doğruluk aşkıyla yanıp tutuşam bir gençtir. Onunla gelen bir çok kişi zenginlik içinde yaşarken o doğrudan asla şaşmamış ve ona verilenle geçinmeyi bilmiştir. Tek bir istediği vardır. Dayısı Kolağası Hasan Bey gibi bir asker olmak üniforma giymek bu topraklar için kan dökmek hizmet etmek. Bir gün bekçilikle de olsa bu isteğine kavuşur “Ankarada devlet hem da hükümet burda da ben” diyerek kendini her şeyin üstünde vazifeyi ise her şeyin üstünde görmektedir. Gittiği görev yaptığı her mahalle de hırsızlara sapıklara pisliklere hiçbir şeye göz açtırmamış görevini çok iyi yapmıştır fakat her yerde olduğu gibi meyve veren ağaç taşlanır. Murtaza da böyle kabul görmemiş insanlar tarafından mahallelerin de istenmemiştir. İstememe sebepleri rahatça kızları çocuk denecek yaşta kızları taciz edememek dul kadınlarla birlikte olamamak kimseyi kandıramamak hırsızlık arsızlık yapamamak insan ne kadar pisliğe alışırsa o kadar doğruyu istemiyor işte. Böylelikle mahalleli bir şekilde Murtazanın görev yerini değiştirir ama Murtaza görev aşkından asla vazgeçmez. Aslında yaptıkları çok doğru ve yapılması gereken şeylerdir. Murtaza böylelikle görevinden alınır ve fabrikada yeniden bir işe başlar fakat burada da doğruculuğu sebebiyle kimse tarafından sevilmez herkes onu işten attırmak için uğraşır. buraya kadar ve kitabın bir çok yerinde aslında murtaza yapması gereken şeyleri yapıyor görevinin getirdiği yerine getirilmesi gereken davranışları sergiliyor. Fakat bu davranışları sergilerken aslında olması
Umut Rafları
Satoshi Yagisawa'nın Morisaki Kitabevi Günleri adlı romanı, hayatındaki adamın ihanetiyle sarsılan ve kendini büyük bir boşluğun içinde bulan Takako'nun yeniden ayağa kalkma hikâyesini anlatıyor. En dipte olduğunu düşündüğü bir anda, ona uzanan sevgi dolu ve şefkatli el dayısı Satoru'nun eli olur. Takako, umutsuzca sığındığı Morisaki Kitabevi'nde yalnızca yeni bir yaşam alanı değil, aynı zamanda kendini yeniden keşfedeceği bir yolculuk bulur.
Kitap boyunca Takako'nun kendi yaralarını yavaş yavaş sarışına, kitapların iyileştirici gücüne ve insanlara yalnızca bakmakla kalmayıp onların hayatlarının derinliklerinde sakladıkları duyguları da görmeye başlamasına tanıklık ederiz. Dayısıyla geçirdiği zaman, aralarındaki bağı güçlendirirken Takako'ya yeniden dostluk kurmayı, güvenmeyi ve hatta yeniden âşık olmayı öğretir.
Morisaki Kitabevi Günleri, hayatın bazen bittiğini sandığımız noktalarda bile yeniden filizlenebileceğini hatırlatan sıcacık ve samimi bir hikâye sunuyor. İnsanın kendi iç dünyasına dönüp uzun zamandır ihmal ettiği çiçeklerine yeniden su vermesi gerektiğini fısıldayan bu roman, okuru umutla, sevgiyle ve kitapların iyileştirici gücüyle baş başa bırakıyor. İçten anlatımı ve sıcak atmosferiyle, insanın kalbinde uzun süre yer edecek eserlerden biri olmayı başarıyor.