Mustafa Bağcı

Mustafa Bağcı
@mbagcia
Öğrenci
Üniversite
Konya
3 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Bir Teklif (İsmet Özel'e ithafen)
bir adam çıkıyor perdeden adını bilmeye gerek yok yüzünde yılların tozu gözlerinde uykusuzlukla cilalanmış bir huzur günler geçti üzerinden kimse fark etmedi her darbe yerini buldu ne fazlası ne eksiği o artık sormaz gölgelere cevap aramak da yorar insanı bir bardak su gibi sakin bir çay buharı kadar geçici oldu öfkesi işler tersine dönerken o sadece durur suskunluk konuşur onun yerine ve sözcükler artık köprü kurmaz çünkü geçilecek yer kalmamıştır peşinde kayıtlar sürünür hâlâ unutulmuş defterler damgası silinmiş mühürler her şey bir zamanlar önemliydi şimdi sadece yer kaplıyor onun dünyasında hatalar da yaşlanır pişmanlıklar soluklaşır takas edecek gücü kalmaz sadece biriktirir sessizce sanki onları da kimse üzmesin ister gibi sokaklar hâlâ tanır onu ama kimse dönüp bakmaz adı unutulmuştur
Şiir
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖

Mustafa Bağcı

, bir kitap okudu
Puan vermedi·160 syf.·
16 günde okudu
·
Okunma: 27 Mart 2026 17:50
·
2026 5. kitabı
Halil Cibran
8.3/10 · 12,5bin okunma
"Yarın kader seni huzurlu bir aileye yerleştirecek, beni ise mücadelenin, savaşın ortasına atacak. Sen güzelliğine ve erdemine nail olma şansına sahip birinin evindeyken ben acı ve korku içinde yaşıyor olacağım. Sen hayat kapısının eşiğinden geçerken ben ölüm kapısını arala-yacağım. Sen gittiğin yerde hoş karşılanırken ben yalnızlık içinde var olacağım fakat ölümün vadisinde aşktan bir büst inşa edip ona tapacağım. Aşk olacak tek tesellim. Şarap gibi içip elbise gibi giyeceğim aşkı. Şafak vakti aşk beni uykumdan uyandırıp uzak bir bahçeye götürecek, geceyse ağaçların gölgesine taşıyacak beni ve kuşlarla birlikte saklanacağım güneşin yakıcı sıcağından.”
Sayfa 35·Kitabı okudu
Daha Düzgün Bir ‘A’ için
sen bir harfi beğenmedin ben bir ömrü yaktım “bu nasıl a” dedin ben sustum çünkü insan sevdiği kadına alfabesini savunamaz ben o gün anladım mesele bir harf değil mesele itaat sen benden bir şekil istedin ben kendimden vazgeçmemi bir harfi düzeltmek dediler benliğini törpülemekmiş meğer her çizgi biraz daha boyun eğmek her kavis biraz daha teslimiyet sen gittin ben kaldım kendi dilime sürgün kendi elimin mahkûmu sonra oturdum o harfi düzelttim defalarca defalarca defalarca çünkü insan bazen sevilmek için değil yenilmek için yazar şimdi bak kusursuz bir “a” var elimde
“savaş bitmiş ben nöbette unutulmuşum savaş bitmiş ben bunu koynumun boşluğuyla anlıyorum kükreyen ırmağın ölümü meğer savaşın sonuymuş” İsmet Özel
Şiir