Puanım: 8/10
Önyargılı olarak başladığım bir kitaptı -kitapları elime almadan kitap hakkındaki yorumları okumayı çok severim- yazarımız Turgenyev’in dilinin ağır olduğunu ve karışık olduğunu okumuştum. Bu yüzden kitabı elime almaya cesaret edemedim ve sonunda bu kadar beklemesi yeterli diyerek elime aldım. Önyargılı başlamama ve ‘galiba ben bundan hemen sıkılırım’ dememe rağmen o kadar akıcıydı ki anlatamam size..
İlk başlarda hiç heyecanı yoktu sonlara doğru kitap değişti ve heyecanı arttı. Beni kendine çekti resmen.
İki oğul, iki baba.. Karakterleri ise; ılımlı bir genç Arkadiy ve her şeye karşı çıkan, sorgulayan, kendine zor ‘nihilist’ Bazarov. Ben Bazarov’dan öyle bir etkilendim ki karakterimizle oturup sohbet istedim adeta. Bu iki üniversiteli gençlerin aileleri ile arasında geçen günlük ilişkilerden oluşuyor kitap. Çok fazla detaylar vermeyeceğim. Uzunca betimlemeleri ve toplumsal olaylarla sıkmayan ve klasik seven herkese tavsiye ederiiiiim.