Bak iki gözüm, kalbin yol geçen hanı değildir. Her gülene, her "seviyorum" diyene o kapıyı açma. Kapının kilidi ağır olsun, anahtarı da pahalı olsun. İçeri aldığın kişi, ayakkabılarıyla girmesin o mabede. Kirli ayaklarla basılan kalp, bir daha iflah olmaz. Eşiğinde beklet. Sabrını sına, sadakatini sına, en önemlisi "niyetini" sına. İçeri girmek isteyen, önce bedelini ödesin; bu bedel para değil, "Emek"tir. Kolay açılan kapının kıymeti bilinmez. Bırak zorlansınlar. Zorla girilen yer, fethedilen kaledir; kolay girilen yer, terk edilen harabedir. Harabe olma, kale ol.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Herkes inşa etmeyi sever, herkes yükselmeyi över. Ama yıkımın da kendine has, vahşi bir güzelliği vardır. Bazen hayatındaki her şeyin domino taşı gibi devrildiği, kurduğun düzenin yerle bir olduğu o anlar... O toz bulutunun içinde nefes almaya çalışırken, aslında garip bir ferahlık hissedersin. Çünkü yıkılan şey, sadece binalar (ilişkiler, işler, inançlar) değildir; aynı zamanda o binaları ayakta tutmak için harcadığın o muazzam enerjidir, strestir, korkudur. Bina çökünce, omuzlarındaki yük de kalkar. "Kaybedecek bir şeyim kalmadı" noktası, insanın Tanrısal bir güce ulaştığı noktadır. Harabeler, saraylardan daha çok hikaye anlatır. Çünkü harabeler, fırtınayla yüzleşmiş ve ayakta kalan kısmıyla gerçeği ispatlamıştır. Pürüzsüz bir duvardansa, kurşun izleriyle dolu bir duvar daha saygındır.
"Yarım kaldı" diye üzülme. Evrende yarım kalan hiçbir şey yoktur. Bir şey bittiyse, ömrü o kadardır. O kadarı gerekiyordur. Bir kitap yarıda bırakıldıysa, o kitabın sana vereceği şey o sayfaya kadardır. Bir ilişki bittiyse, o insanın senin hayatındaki misyonu tamamlanmıştır. Zorla uzatmaya çalışmak, bitmiş bir pilin suyunu çıkarmaya çalışmak gibidir; sadece cihazı bozarsın. Olanı olduğu gibi, biteni bittiği gibi kabul et. Nokta konulmuş yere virgül koymaya çalışma. Nokta, yeni bir cümlenin büyük harfle başlaması için zorunludur. Biten her şey, başlayan bir şeyin habercisidir. Mezarlıklar biter, doğumhaneler başlar. Döngü budur.
Şiddetle, istismarla ve ayrımcılıkla mücadele etmek, sadece ruh sağlığı uzmanlarının, sadece öğretmenlerin ya da sadece hukukçuların işi değildir; hepimizin sorumluluğudur. Herkesin yapabileceği bir şey mutlaka vardır.