Sana ait olan seni bulacak, kısmetinde olanlar kolayca eline ulaşacak. Buna inan. Kendini yorma. Hiçbir şey için fazla fedakarlıkta bulunma. Hiçbir insan için de. Çünkü hayat sen kendini hırpaladığında sana madalya takmıyor. Tam tersine, sen kendinden verdikçe dünya senden daha fazlasını istemeye başlıyor.
Bir şeyi çok zorluyorsan, o şeyde bir terslik var demektir. Su bile akacağı yolu bulurken en kolay yolu seçer; önüne taş çıkarsa yanından geçer, engel çıkarsa üstünden aşar ama asla kendini yormaz. Sen de öyle ol. Bir kapı açılmıyorsa zorlama, belki de o kapının arkası senin için hayırlı değildir.
Senin için doğru olan kişi, seni değiştirmeye çalışmadan, seni yormadan hayatına dahil olur. Senin olan iş, bin tane engel çıksa da döner dolaşır seni bulur.Kendini başkaları için feda ettiğinde günün sonunda elinde kalan sadece yorgunluk ve hayal kırıklığı olur. Kimse senin verdiğin o aşırı tavizleri ne kadar büyük bir iyilik diye hatırlamaz, aksine bunu senin görevin sanmaya başlarlar. O yüzden önce kendi kıymetini bil. Sen kendine değer vermezsen, dünya sana hak ettiğin değeri vermez.
Hayatı biraz akışına bırak. Elinden geleni yap ama gerisi için endişe etmeyi bırak. Çaba göstermekle kendini paralamak arasındaki o ince çizgiyi koru. Unutma, en güzel şeyler genelde biz onları kovalamayı bıraktığımızda, ruhumuz en sakin olduğu anlarda gelir bizi bulur. Derin bir nefes al ve her şeyin vaktinde, en güzel haliyle gerçekleşeceğine güven. Kendine geç kalma, gerisi zaten hallolur.