Mehmet balkaya
@mbzebun
Mb_blky
öğretmen
Lisans
Bursa
https://youtu.be/KHZ9WFGf-3w?si=D7qugcmeozdJl5-b
65 okur puanıAğustos 2022 tarihinde katıldı
Sighele
Evet, suç da suç vasıtaları da hızla şekil değiştirmektedir. Suç ve ahlâksızlık bir anlamda modernleşmiş, toplumun üst kademelerine ve siyaset dünyasına sirayet etmiștir. Monarșilerde hemen hiç görülmeyen alçakgönüllülük, namus. amme menfaati, tarafsızlık gibi faziletlere demokrasilerde de pek rastlanmamaktadır. Demokrasi ve özgürlükler ahlâklı siyaseti de beraberinde getirecek sanılırken, adam kayırmalar, haksızlıklar, suçların bin bir çeşidi ortadan kalkmamıș tersine nitelik değiştirerek devam etmiştir. Zararlı siyasetçiler artık zindanlara atılmıyor, seçilmeleri engelleniyor, halk terörle ve tehditle susturulmuyor, belli bir basının satılık kalemşörleri tarafından aldatılıyor..
Terakki, kanın yerine altının, işkencenin yerine rüşvetin geçmesi.
Reklam
Hümanizm... Hümanizm, her şeyin insan ölçüsüne İrca etmek; arzı fethetmek için arş'tan vazgeçmek. Hümanizm, çağdaş laikliğin ilk şekli.
Çağdaş buhranın bașlangıcı ise 14. asır. Çözülüş bu dönemde başlar, inanç birliğinin yerine kan birliği, yani kavmiyet geçer. Bașka bir deyişle Yeniçağ, 16. asırda değil, 14. asırda başlamıştır. Rönesans'la Reform birer sonuç, ama her ikisi de bir yükseliş veya kalkınma değil, birer çöküş. Rönesans, bilgi ve sanat sahasında, ananevi olandan kopuşu ifade eder; Reform, din sahasında.
Şașılacak olan, Ortaçağ'ın çabucak unutulması. 17. asır aydınları için, böyle bir devir âdeta olmamıştır. Uzun zamandan beri bilinen fakat halka yayılmayan bazı hakikatler. yeni keşiflermiş gibi takdim edilir. Matbaanın keşfi gibi Amerika'nın keșfi gibi. Oysa, Ortaçağ boyunca da, Avrupa ile Amerika arasında devamlı temaslar vardır. Ortaçağ'ın bir karanlıklar devri, bir cehalet ve barbarlık devri olduğu da gerçeklere pek uymuyor.
Batı bizim yaşadığımız faciaya şahit olmamıştır ama, başlayacak diye tir tir titrediği bu felaketin adını koymuştur: "Anomi". Anomi, şuursuzluk; anomi, bütün değerlerin tepetaklak olması, çürüyüş, çöküş...
ANARŞİ, TERÖR, ANOMİ
Zavallı şair... "Bülbül hamuş, havuz tehi, gülsitan harap" diye inliyordu... Ne bülbül kaldı, ne havuz, ne de gülistan.
Toplum zıvanadan çıkmış. Cinayet cinayeti kovalıyor. Akıl susmuş ve mefhumlar cehennemi bir raks içinde tepinip duruyor. Sloganlar yönetiyor insanları. İdeolojiler yol gösteren birer harita değil, idrake giydirilen deli gömlekleri. Aydın dilini yutmuş, namlular konuşuyor. Bir kıyametin arifesinde miyiz acaba? Dünyayı şeytan mı yönetiyor? Düzeni büyücüler mi bozdu? Bu kördüğümü çözecek İskender nerede?
Tarihlerin tanımadığı bir tahrip cinneti karşısındayız. Sosyal bir kuduz veya kanser. Bu sinsi, bu kancık, bu sürekli boğazlaşmaya "anarşi" demek hata. Anarşi, saman alevi gibi yanıp söner. Her ülkede, her çağda, her düzende belirebilir: Fitne, fesat, kargaşa. "Anarşizm" desek, düpedüz münasebetsizlik. Anarşizm bir dünya görüşüdür, tutarlı bir felsefesi gözüpek havarileri, ölümle alay eden kahramanları vardır.
Anarşizm hürriyet aşkıdır, insanın asaletine ve yüceliğine inanıștır; tek kusuru, hiçbir zaman gerçekleşmemiş ve gerçekleşmeyecek olması. Anarșizm Avrupa'nın rezil ve yalancı medeniyetini yok edip, bahtiyar bir çağın yaratıcısı olmak hülyasındadır. Avrupa toplumlarının içine düştüğü buhranı sona erdirmek için başvurulan cerrahi bir müdahale.
"Nihilizm", anarşizmin çarlar Rusya'sında aldığı isim Özü, şerle kaynaşan bir dünyanın inkârı. Tarihin adaletsizliklerine, medeniyetin yalanlarına isyan.
"Terorizm"e gelince... Terorizm, hiçbir felsefe veya sosyal sisteme bağlanamaz. Her çağda, her ülkede insanlğın başına bela olan bir öfke, bir isyan, bir intikam belirtisidir.
Batı bizim yaşadığımız faciaya şahit olmamıştır ama, başlayacak diye tir tir titrediği bu felaketin adını koymuştur: "Anomi". Anomi, şuursuzluk; anomi,
Reklam