"(Vaktiyle) bir adam:
- Ben mutlaka bir sadaka vereceğim, dedi. Geceleyin evinden sadakasını alıp çıktı ve onu bilmeden bir hırsızın eline tutuşturdu. Ertesi gün halk:
- Hayret! Bu gece bir hırsıza sadaka verilmiş! diye konuşmaya başladı. Adam:
- Allahım! Sana hamdolsun. Ben mutlaka bir sadaka daha vereceğim, dedi. Sadakasını alarak evinden çıktı ve onu bir fahişenin eline tutuşturdu. Ertesi gün halk:
- Olur şey değil Bu gece bir fahişeye sadaka verilmiş! diye dedikoduya başladı.Adam:
-Allahım! Bir fahişeye sadaka verdiğim için sana hamdolsun. Ben mutlaka bir sadaka vereceğim, dedi. Sadakasini alıp evinden çıktı ve onu bir zenginin eline koydu. Ertesi gün halk:
-Bu ne iştir! Bu gece bir zengine sadaka verilmiş diye söylenmeye başladı. Adam:
-Allahım! Hırsıza, fahişeye ve zengine sadaka verdiğim için sana hamdolsun, dedi.
Uykusunda o adama şöyle denildi:
- Hırsıza verdiğin sadaka, belki onu yaptığı hırsızlıktan utandırıp vazgeçirecektir. Fahişe belki yaptığından vazgeçip iffetli bir kadın olacaktır. Zengin de belki bundan ibret alıp Allah'ın kendisine verdiği maldan muhtaçlara dağıtacaktır."
Buhari, Zekat 14: Müslim, Zekat 78. Ayrıca bk. Nesai Zekat 47.