Don Quijote

Öyleyse oyuncu,sayılmaz şanı, kendi kendine adayıp kendini duyanı seçmiştir.Her şeyin bir gün ölmek zorunda olmasından en iyi sonucu çıkaran odur.Bir oyuncu ya başarır ya da başaramaz.Bir yazar, değeri bilinmese bile, bir umut besler.Ne olduğuna yapıtlarının tanıklık edeceğini tasarlar.Oyuncu fazla fazla fotoğrafını bırakacaktır bize, kendisini oluşturan şeylerin hiçbiri, devinimleri ve susuşları, kesik soluğu ve aşk soluğu, bize kadar gelmeyecektir.Onun için tanınmamış olmak oynamamaktır, oynamaksa canlandıracağı ya da dirilteceği tüm varlıklarla yüz kez ölmektir.Yaratımların en geçicisi üzerine kurulmuş bir ünü geçici bulmakta şaşılacak ne var? Iago ya da Alceste, Phaidra ya da Glocester olmak için üç saati vardır oyuncunun.Bu kısa aralıkta, onları elli metrekarelik bir alan üzerinde doğurtur ve öldürür.O zaman her ay ya da her gün şu verimli gerçeği,bir insanın olmak istediğiyle olduğu arasında sınır bulunmadığını bol bol ortaya koyar.Geçiciyi oynayandır oyuncu,ancak görünüş alanında çalışır,ancak görünüş alanında kusursuzlaşır.Bir insan yaşamının yarısı söylenmeyeni anlamakla,başını çevirmekle,susmakla geçer.Oyuncu burda hakkı olmayan yere girendir.Bu zincirlenmiş ruhun tılsımını bozar,tutkular en sonunda sahneye atılır.Ama her şeye erişmek ve her şeyi yaşamak isteyen bu birey,bu boşuna çaba,bu güçsüz inat,çelişkinin ta kendisidir.Hep kendisiyle çelişen onda birleşir gene de.”Kanlarıyla yargıları alabildiğine birbirlerine karışan, bu nedenle de yazgı parmağının dilediği deliğinden ses çıkardığı flüt olmayan kişilere ne mutlu.”der Hamlet. Oyun/Albert Camus
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hamlet’i de özel yapan budur. Yazar gizlenen gerçeği görüp çıkarmıştır ruhunun derinliklerinden. Shakespeare, ruhunda gerçekleşen karmaşanın gizemini aralamıştır. Yüreğindeki en derin kuşkuları, kararsızlıkları, çözümsüzlükleri simgeleştirmiştir onda. Hamlet’i aynı zamanda evrensel yapan,onun insanlara genel benzerliği değildir. Sadece sanatçının ruhunda meydana gelebilecek ve bir daha başka ruhta canlanamayacak kadar eşsiz bir yaratım olmasıdır. Dram sanatı insanın doğasını, ruhumuzda meydana gelen volkanik patlamaları gösterir. Bu patlamalar sürekli olsaydı tutkularımız hiçbir şekilde durulmasaydı, eğer, büyük bir kaosa sebep olabilir, toplum olarak bir arada yaşamamız mümkün olmayabilirdi. Bazen sönmüş bir yanardağa atılan bir taş misali baskıladığımız tutkularımız, arzularımız içimizden ya da dışarıdan tetiklenip aktifleşebilir, çatışmalarla kendini gösterir, doğamız gerçeğini ortaya çıkarır. Dram sanatında, Eyleme dökülen ya da dökülemeyen tüm çatışmalar bir nevi toplumdan öc almaktır Bergson’a göre.
“Devrim yönetimi, tiraniye karşı özgürlüğün despotizmidir.”Maximilien Robespierre Mutlak Monarşi ve Fransız Devrimi

Don Quijote

, bir kitap okudu
Puan vermedi·336 syf.·
6 günde okudu
·
Okunma: 07 Ağustos 2025 00:00
·
2025 14. kitabı
Taner Timur
8.2/10 · 71 okunma