Kitabın ana karakterinin güçlü bir kadın olması kitabı çok ilgi çekici kılıyor. Konu her ne kadar güzel işlenebilir olsa da bir süre sonra klişe bir acıklı dizi senaryosuna dönerek ortalarında kurgunun sonunun hayal edilebilir olduğu sıkıcı bir kitap haline gelmektedir. Ama sonu çok vurucu ve sürükleyici. Yani sonu için okumaya değer.
"Ben sandığın o kızlardan değilim."
"Kızların nasıl olduğunu pek bilmem." Oğuz kısık sesle, anlatırcasına konuştu. "Sonuçta daha on sekiz yaşındayım. Hayatımda arkadaşlarım dışında bir kız yok, daha çocuk sayılırım. Bilmiyorum, yani sizin cinsinizi..."
Resmen bana sevgilim yok diyor...
Tamamdır yiğidim, bundan sonra namusumsun.
Kitap, yeni bir evrenin içine sizi alırken bir yandan da Alnilam'ın kalbi ile tanıştırıyor. Her okuduğum mektupta gözüm dolarken, ölümü farklı bir şekilde ele almakta. Çok beğendiğim ve ilgimi çeken bir kurgu.