Önceki Anna Karenina iletimde eşini aldatan bir karakterden bahsetmiştim,bunun üzerinden kitapta kaç çay saati geçti,Levin'in tarlalarında kaç saat ekin biçtik,ben Shire'dan çıkalı kaç gün oldu kestiremiyorum fakat bu eşini aldatan kadın bakınız şöyle bir paragraf kuruyor "Ama zaman geçti artık kendimi aldatamayacağım,dipdiri bir kadın olduğumu,bunda benim suçumun olmadığını,Tanrı'nın beni böyle yarattığını, benim için sevmenin ve yaşamanın gerekli olduğunu anladım.Şimdi ne olacak?Beni öldürseydi,onu öldürseydi, hepsine katlanır,hepsini bağışlardım,ama hayır,o...Ne yapacağını nasıl oldu da tahmin edemedim?Alçak kişiliğine uygun düşeni yapacak."Sabır...10'a kadar sayıyoruz.Hep beraber...1..2..3..4..Dipdiri bir kadınım ve benim bunda suçum yok TANRI BENİ BÖYLE YARATTI diyor ya.Hayır,tamam,geçti.Baştan 1..2..HEPSİNE KATLANİR HEPSİNİ BAĞIŞLARDIM diyor yav,bu kadına biri sen kimsin de kimi affediyorsun diyebilir mi.O kadar naneyi yemiş hâlâ pişkin pişkin konuşuyor.Bakın yine aldattığı eşini kötülemeye başlıyor "alçak kişiliğine uygun olan" ya bana bak sen anca çocuğunu gördüğü zaman çocuğu olduğunu hatırlayan bir insansin.Hâlâ ona buna maval okuyor "alçak kişilik" diye.Kimse de gelip bana o kadının duygularının güzellemesini yapamaz.Cidden senden ricam kalan şu kalan sayfalarda olabildiğince az konuşman,dur doğru yaaa bizi batıran senin konuştukların değil zaten düşündüklerin.Yaratık bu konuda konuşmaya gelince yok ortalıkta,bunlar hep onun içinden geçen.Mümkünse az düşün tamam mı,her zamanki yaptığını yap yani.Ama sen düşünürken mümkünse biz başka bir karakterlerin sahnesinde olalım. Anna Karenina
"Yaşlılıkla ilgili söylenecek iyi bir şey yok pek dediğinde ona katıldım ve sonra bir iyi tarafı var dediğinde nedir dedim.Fazla uzun sürmüyor dedi.Gülsün diye bekledim ama gülmedi."