"Her şeyde en uç noktaya giderim, hayatım boyunca itidal nedir tanımadım." diyen Aleksey'in gerçekten de her alanda, kumarda da aşkta da uçlarda giden hayatı yaşayış şekline tanık olduğumuz bir roman.
Gündüz Vassaf'ın Dostoyevsky'nin kumar oynamasındaki psikolojisini incelediği son sözü de kafanızdaki Aleksey/ Dostoyevsky profilini netleştirmenizi sağlayabilir,yani bende öyle oldu.
Son olarak, olurda yolunuz Almanya'ya düşerse Ruletkent'e* uğramayın derim..
*Roulettenburg(wiesbaden'in eski adıymış sanırsam öğrenmiş olduk)
Öyle bir yer geldi ki ,Müfid karakterine,karısı ve dayısı hakkında "sen affetsen ben affetmem " demek derecesine geldim. Ne kadar ızdıraplı da olsa sonunda Müfid için herşey netleştiği ve son bir güçle emeline ulaştığını düşündüğüm için içim bir nebze rahat . Ama bende bir şimşek fobisi bırakmadı değil.