mediwhat

mediwhat
@mediWh
Kime bırakayım bunca sevinci damarlarımda tomurcuklanan, bu bereketi, bu bereketsizliği bana Doğa’dan armağan? Büyük bir nehirdim ben akıp duran sert taşlarla dolu gecenin berrak seslerinin yankılandığı günün karanlık şarkılarının, kime bırakabilirim o zaman bunca çok, bunca az şeyi, nedensiz bir sevinci, denizin ortasında yalnız bir atı, rüzgârı dokuyan tezgâhı?
Reklam
Yeryüzünde bana böyle tertemiz bir sevgiyle bağlı olan tek varlık sensin. Ruhumdaki yaraları bu güzel merhemle sarıyorum ben, Jane: senin sevgine inanıyorum.

mediwhat

, bir kitap okudu
Puan vermedi·56 syf.·
2020 19. kitabı
Stefan Zweig
7.3/10 · 91,9bin okunma