Bazen insanlar bizi kırar, bazen hayat.
Ama bazı acılar vardır ki bizi bugünkü halimize getirir.
Ve bir gün biri çıkar, sesizce yanımıza oturur… Sarılır, güldürür, “yalnız değilsin” demeden hissettirir.
Kalbim ağırdı ama aydınlanmıştı.
Çok gerçekti. Çok hayattandı. Çok içimdi. Altı Harfli Bir Tatlı
Yaşamın ucuna yolculuk..
Yaşamın ucuna mı gittim, yaşamımı mı sorguladım ?
Bilemedim!
“Dünya nasıl olması gerekiyorsa öyle. Kendi kendini kurtaramayanı hiç kimse kurtaramaz.”