serpil

serpil
@mefti
sorgusuz ama suale yakın bir yerde.
Popülizm son aşamada hep sıradan insanların hayal kırıklığı içindeki öfkesinden destek bulur, “Neler olup bittiğini anlayamıyorum, bıktım artık! Daha fazla devam edemem! Buna bir son vermeli!” çığlığından destek bulur - sabırsız bir patlama, sabırla anlamayı reddetme, karmaşıklığa duyulan öfke ve birinin bütün karışıklıktan sorumlu olması gerektiği yolundaki kesin inanç; bu yüzden de arkada kalıp her şeyi açıklayan bir faile ihtiyaç duyulur. Burada, bu bilme reddinde yatar popülizmin tam olarak fetişist boyutu.
İnsan ve Duygular
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Eylemleri her şeyi söylüyordu: beğenseniz de beğenmeseniz de buradayız, istediğiniz kadar bizi görmüyormuş gibi yapın. Yorumcular, protestocuların içe kapalı yaşam tarzları için mücadele eden dinsel ya da etnik bir topluluğun üyeleri olup da kendileri için özel bir konum isteyen kişiler olmadığını gözden kaçırdı.
Alıntı
1960’ların cinsel özgürleşmesinden geriye kalan şey hegemon ideolojimize kolayca katılabilen bir hoşgörülü hazcılık. Bu yüzden keyfe yönelik süperego emri Kant’ın “Du kannst, denn du solist!” (Yapabilirsin, çünkü yapmalısın!) sözünün bir tersine çevrilmesi olarak işlev görür - “Yapmalısın, çünkü yapabilirsin !”e dayanır. Yani, günümüzün “baskıcı olmayan” hazcılığının süperego yönü (maruz kaldığımız sürekli kışkırtma, bizi sonuna dek gitmeye ve jouissance' m bütün kiplerini araştırmaya sevk eden yönü) izin verilmiş jouissance ın kaçınılmaz olarak zorunlu jouissance'a. dönüşme tarzında yatar.
Alıntı
Aslında Komünist rejimleri yıkan şey, “bilgi devriminin” sağladığı yeni toplumsal mantığa uyum sağlayamamaları oldu: bu devrimi bir başka geniş ölçekli, merkezi devlet-planlama projesi olarak yönetmeye çalıştılar. Bu yüzden paradoks, Negri’nin kapitalizmi aşmanın biricik şansı olarak övdüğü şeyi, “bilgi devrimi” ideologlarının yeni “sürtünmesiz” kapitalizmin yükselişi olarak övmelerinde yatar.
Sonuçta, günümüzün sermayesinin temel stratejisi, fazlalığının üzerini, serbest üretici çokluğu tekrar kapsamanın yeni bir yolunu bularak örtmektir.
Kitap Alıntısı