Hani bazen bir şey başarırsın ama paylaşabileceğin kimse yoktur. O sevinç içinde dağ gibi büyür, yerini büyük bir burukluğa bırakır. Yemek yiyemez, uyku uyuyamazsın. Hüznü, acıyı paylaşmayı geç, insanın sevinci bile kursağında kalırmış bir başına olunca. Bu ıssızlıkta ben hissizleşmekten korkardım; hâsılı olan oldu, giden gitti. Ben de en sonunda dilsizler durağında indim. Dedikleri gibi insan nasibinden öteye gidemiyor.