Mehmet Onur
@mehonya
18 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Biraz felsefe, biraz psikoloji, biraz temel bilim ve bol bol hayalgücü.
"Yakın ölüm deneyimi" (near death experience) dediğimiz kavrama ilginç ve yaratıcı bir açıdan bakıyor.
Sonunun nereye varacağı bilinse de okuma sürecini oldukça keyifli kılan bir kitaptı. Bir çok soru işareti oluşturuyor ve bir çok alana - kurama - kisiye karşı ilgi uyandırıyor. Oldukça akıcı bir dili var.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
7 öyküden oluşan oluşan kitap teknik olarak oldukça zayıf. Hikayelerin zemini yok, konuları iyi olmasına rağmen kurguları çok yüzeysel. Kitabın son 40 sayfası deneme şeklinde yazılmış. Deneme bölümü kaliteli, güzel temellendirilmis.
Felsefe Bölümü Okuma RehberiEğitim
Felsefe okuma rehberi derken, felsefe okumaları yapmak için bir rehber olarak düşünmüştüm aslında bu kitabı. Fakat okuyunca, yanlış anlaşılabilir olduğunu düşündüğüm bu kitabın adını doğal olarak yanlış anladığımı fark ettim ki kitap aslında felsefe bölümü okuma rehberi imiş. Felsefe öğrencileri için bir rehber niteliğinde olan kitabın yarısı felsefe anlatan kişinin nasıl dinlenmesi gerektiği ve istenilen yazılı ödevlerin nasıl hazırlanması gerektiği hakkında. Felsefi makalelerin ya da yazınların sabır gerektirdiği hususunda telkin ve cesaretlendirmelerinin dışında pek bir katkı sağladığını düşünmüyorum, felsefe öğrencisi olmayanlar için.
Felsefeye giriş için uygun bir kitap olduğunu düşünüyorum, birçok kitabı değerlendirip bu kitapta karar kılmıştım ve pişman olmadım. Diğer felsefeye giriş kitaplarından ayrılan noktası metodolojisi diyebilirim. Felsefe tarihini döneme ya da ekole dayalı bir sıralama ile ele almak yerine arketipsel bir sıralama ile açıklamış. Felsefi kişilikler üzerinden anlatılması zaman zaman tarihsel çizgiyi bulanıklaştırmış olsa da daha ilgi çekici bir hale sokmuş felsefe tarihini. Benim kitaptan beklentim bana genel bir tablo çizmesi ve ne konuda derinleşmeye hevesim olacağını seçmeme yardımcı olmasıydı ve bu konuda tatmin edici buldum. Kitabın dili ve çevirisi de hoşuma gitti, bir sıkıntı yaşamadım.
Çocukluğumuzdan beri bölük pörçük duyduğumuz, hakkında doğru-yanlış birkaç şey bildiğimiz ancak aslında gerçekten bilmediğimiz bir hikaye, Notre Dame’ın Kamburu. Ben hep Rahip ile Kamburun, Esmeralda için delicesine rekabet ettikleri bir hikaye kurmuşum kafamda. Tabi bunda müzikalinde geçen meşhur sahnenin payı büyük sanırım oldukça. Aslında işte tam olarak bu demek istediğim, öyle bir zamandayız ki her şey hakkında az az şeyler biliyoruz ancak bütüne hakim değiliz genellikle. Müzikalden haberim var, hikayeyi az çok duymuşum, çizgi filmi ve sineması da var bu romanın ama hikayeyi bütünüyle ilk kez tamamladım, oldukça düşündürücü benim için. Bildiğimizi düşünüp de derinleştirmediğimiz ne çok şey var.
Gelelim romana. İlk kez Victor Hugo okudum ve ilk başlarda oldukça da yadırgadım aslında. Sonradan ben alışmadım da anlatım değişti ilginç bir şekilde. Şöyle açıklayayım ki, bazı kitaplar 30. sayfada, bazı kitaplar 50, bazıları 100. sayfada açılır, bu kitap yaklaşık 200’de açılıyor. Hugo dönemin mimarisi ve bürokrasisi hakkında o kadar detaylı bilgiler veriyor ki, o kadar ayrıntılı tasvirler yapıyor ki… Ben o bölümlerin çoğu yerinde koptum doğrusu. Mimarlığa ve o dönemin mimarisine ilgisi olan arkadaşlar için bulunmaz kaynak. Mimarlık ve matbaa ile ilgili bir bölüm var ki, ufuk açıcı. Gözünüzü korkutmasın, hikaye ilerledikçe Hugo’nun dilinin ve yerinde tasvirlerinin tadını çıkarıyorsunuz.
Peki ne anlatıyor kitap? Birçok konudan bahsediyor aslında, hepsi 13. yüzyılda geçmek üzere sanat (özellikle mimarlık), din adamları ve din, siyaset ve bürokrasi, hukuk-adalet, dışlanmışlık, güzellik-çirkinlik, aile bağları, toplumdan dışlananlar, aşk ve aşkın çeşitleri (!), toplum dinamikleri... ve bunların hepsine taşlamalar. Aynı zamanda kitap boyunca kendisini hissettiren bir Fransız
