“Bundan sonra 3 Mayıs Türklerin günüdür. Ona bir bayram diyemeyeceğiz. Çünkü yıllarca süren büyük ıstırabımız o gün başlamıştır. Ona bir matem demek de kabil değildir. Çünkü bunca sıkıntıların arasında bize büyük bir imtihan vermek, yürekliliğe yüreksizi er meydanında denemek, yahşı ile yamamı ayırmak fırsatını vermiştir.
….
Türkçüler! Toplu veya yalnız, her yerde 3 Mayısı analım.
Analım ve Kür Şad’ın hatırasını yüceltelim.
ATSIZ 🐺
Ah Nazan…
İnsan yazgısını değiştiremez miydi?
Keşke yolun Mazhar’a mı çıkmasaydı yoksa onun gün yüzü görmeyi hak etmeyen annesine mi?
Kitabı okurken sinirlendim, üzüldüm, kırıldım…
Belki sonu böyle bitmemeliydi ama bir solukta bitti…