" - Dünya da neyi öğrendim biliyor musun?
-Neyi?
-Huzurun sadece yaratıcının eli tarafından tutulduğunu. Onu bu dünyaya dağıtmadığını.
-Onu kendisi için mi tutuyor elinde?
-Hayır. Yorulmuş yüreklere hediye etmek için. Ona ulaştığımızda bize ikram etmek için. "
Hayatım boyunca beni bu denli etkileyen ve içimi ısıtan bir kitap okumadım sanırım. Her sayfada içim kıpır kıpırdı ve çoğu cümlesi kalbimi sızlattı. Sizin için şöyle tanımlayabilirim sanırım hissettiklerimi: Bu kitap bir içecek olsaydı, sıcacık bir sütlü kahve olurdu. Bir mevsim olsaydı kesinlikle sonbahar olurdu. Benim için yağmur damlası olurdu, yağmurdan sonraki toprak kokusu olurdu...
Dört tane bitki tohumunun arkadaşlığını ve onları eken küçük bir çocuğun hayatını okuyoruz kitapta. İçindeki mesajlar, diyaloglar o kadar sağlamdı ki. Allahım her cümlenin mi altı dolu olur! Özgünlükse özgünlük, duygusallıksa duygusallık. Bayıldım ben :')
RazRabia Otacı
" Birinin bizi kalbine yerleştirdiğinden hiçbir zaman emin olamayız Neva. Bunu yalnızca hissedebiliriz. Eğer seni dinliyor, anlamaya çalışıyor ve her ne olursa olsun yanında oluyorsa kalbindesin demektir. Bu küçük bir andan ibaret olabildiği gibi büyük zamanları da kapsayabilir. Unutmamalısın ki birinin sonsuza kadar kalbinde olup olmadığından hiçbir zaman emin olamazsın. "