Kaybedilen en kıymetli eşyanın,servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor.Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor.Bunun sebebi herhalde, "Bu öyle olmayabilirdi!" düşüncesi,yoksa insan kader saydığı şeyleri kabule her zaman hazır.
Allah sevdiği kullarını ölüm anında bile yalnız bırakmaz,Azrail'i sadece ruhu kabzeden bir melek mi sanıyorsun? Azrail aynı zamanda ölüm gibi zor bir anda insanın en yakın dostu ve arkadaşı.