Mark Twain yine bildiğiniz gibi!
Mark Twain’in o iğneleyici dilini çok seviyorum!
Kitabın ilk yarısı biraz daha roman havasında akıcı ve eğlenceli. Kadın ve erkek doğasının birbirinden ne kadar da farklı olduğunu ilk insan masumluğu üzerinden şahane aktarmış. Diğer yarısı biraz daha deneme tarzı, mektuplar ve kısa yazılardan oluşuyor.
Tanrıya dair düşünceleri bazı okuyucuların beynini gıdıklayabilir. Ama zaten beyninizin gıdıklanmasına razı değilseniz Mark Twain okumamalısınız.
Sonlara doğru altını çizdiğim çok fazla satır oldu. Bence yakın zamanda bir kez daha okunmayı hakediyor.
Şahsen ben sevdim ve tavsiye ederim, ne tür kitaplar sevdiğinizden bağımsız olarak mutlaka okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
İyi okumalar dilerim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Güzeldi
Bu kitabı çok ünlü olduğu için her yerde görüyordum, sonunda “Ben de bir okuyayım.” dedim. İyiki de okumuşum.
Kitap çok hızlı akıyor ve sizi hikayenin içerisine alıyor.
Hayatta herkesin pişmanlık duyduğu birkaç veya birçok şey vardır. Bazen kendimizle başbaşa kaldığımızda acaba şunu farklı yapsaydım hayatım nasıl olurdu, doğru olanı mı yaptım, keşke şunu şöyle yapsaydım dediğimiz zamanlar oluyor. Bu bence özellikle 25 yaşından sonra başlıyor, geriye dönük şöyyle bir bakıyorsun. Bu sorgulamaları yapmak belki de normaldir fakat önemli olan bu soruların arasında kaybolup şimdiyi kaçırmamaktır.
Kitap bittiğinde bana çok güzel hissettirdi, sanki o gün hayatımın ilk günüymüş gibi hissettim. Çünkü aslında her gün, gelecek hayatımızın ilk günü ve önümüzde binlerce seçenek var.
Umarım tercihlerimiz hep daha güzel seçeneklere kapılar açar.
Ben ne okudum?
Kitap her yerde karşıma çıktığı için okudum. Ama beklentimin çok çok altında kaldı. Bünyaminin yaşadığı maceralar evet zaman zaman sizi sürüklüyor ama kurguda çok fazla kopukluk var. Dili ağır ve çok fazla eski Türkçe kelime var, buna bir şey diyemem sonuçta yazarın dili bu, ama ilk başta kitaba alışmak için zaman gerekiyor.
Herhangi bir kitabı bitirince normalde kapağını kapatıp şöyle bir düşünürüm üzerine ama bu kitapta ne düşüneceğimi bilemedim. Bende kitaba karşı bir boşluk hissi yarattı.
Dolanma, bahçeni ek!
Bu kitap, Felsefenin İzinde podcast’ini dinlerken dikkatimi çekti ve okumaya karar verdim.
Kitabın dili anlaşılır ve olaylar akıcı olduğu için kolayca bitti.
Ben kitabı çok sevdim. Voltaire’in anlatım tarzını da sevdim. Okuduğum ilk Voltaire kitabıydı ve bundan sonra diğer kitaplarını da okuyacağım.
Bu kitap bana ne kattı bundan bahsedecek olursam; zaman zaman hayata karşı derin düşüncelere dalarız. Doğru yolda mı ilerliyoruz, diğer insanlar ne yapıyor, acaba farklı bir şekilde mi ilerleseydim, dünya adil bir yer mi, iyilik ve kötülük vs vs. Bu sorgulamalar iyidir, zaten felsefe ve hayat bir cevaba varmak değil yolda olmaktır. Fakat bazen bu soruların üzerimize üzerimize geldiğini ve bunca soruyla ne yapacağımızı bilmediğimizi hissederiz. Bu verimsiz durağanlığı hissettiğim anda ben de bu kitaptan sonra şu cümleyi kuracağım kendime:
Dolanma, Bahçeni Ek.
Yani ilerle, oku, izle, dinle, öğren..
— Bundan sonrası kitabı okuyacaklar için spoiler olabilir.—
Kitabın içeriğinden kısaca bahsedecek olursam “Olabilecek dünyaların en iyisinde yaşıyoruz” bakış açısına bir antitez olarak yazılmış. Kahramanımız Candide maceraları boyunca birçok din adamları, hükümdarlar, zengin tüccarlar ile karşılaşıyor ve sorusunun cevabını arıyor. Birçok ülke gezip birçok macera yaşadıktan sonra son durak olarak kendini İstanbul’da buluyor ve cevabı bir çiftçiden alıyor.
Kitabı başladığım gibi bitirdim.
Kitabın sonuna kadar beni şaşırtacak olayların olmasını bekledim fakat böyle bir şey olmadı. Kitap beni hiç şaşırtmayarak şaşırttı diyebilirim.
Okumak isteyenlere tavsiye ederim zaten tek seferde okunuyor kısa bir kitap fakat büyük bir beklenti ile de başlamamak lazım bence.
