Kendimizde gördüklerimizi, onda görmemeyi umarak âşık oluruz; yani korkaklıklarımızı, zayıfıklarımızı, tembelliğimizi, sahtekarlıklarımızı, verdiğimiz ödünleri ve aşırı aptallıklarımızı...
Kapının ahşap dikmesine iki eliyle birden tutunuyor. Her sey paramparça ama o kapıya tutunmak yapılabilecek en iyi, yapabileceği tek şeymiş gibi geliyor.
"Sakı tepenize bir sırça köşk kurmayınız. Ama günün birinde nasılsa böyle bir sırça köşk kurulursa, onun yıkılmaz devrilmez bir şey oldugunu sanmayın. En heybetlisini tuzla buz etmek için üç beş kelle fırlatmak yeter."