.. bu dünyada hiçbir şey kalıcı değildir. Mutluluk,bir kez geldikten hemen sonra azalır. Biraz zaman geçince bitmeye yüz tutar. En sonunda da tükenir ve biz her zamanki ruh halimize döneriz. Tıpkı suya atılan bir çakıl taşının yüzeyde oluşturduğu dalgalar ve sonra o dalgaların giderek kaybolması gibi.
Tam bir Zweig kalemi. Betimlemeler müthiş. Karakterler ruhsal durumlarıyla bütünleştiriyor sizi. Bir an için kitabın içinde koşturuyorken buluyorsunuz kendinizi. Çok çaresiz olsanız ve en olabilir durumda ölmek için kadınlığınızı kullanarak yardım ister misiniz? Zor bir soru. Peki ya yardım etmek pahasına olsa birisinin ölümünde yardım istenen kişi olsanız ne yapardınız? Bir kahve yapın ve alın elinize Amok Koşucusu kitabını yaslanın arkanıza. Tek solukta bitecek bir aşk gibi bağlanacaksınız.