Atatürk derdi ki: "Gözyaşı zaaf alametidir."
Fakat bu zaafın insan duygularının bir göstergesi olduğundan kim şüphe edebilir? Çünkü Atatürk de,bu insani zaafa boyun eğmiş ve hayatında sevinç ve keder gözyaşları dökmüştür.Hayata veda eden Atatürk için ise, bütün bir ulusun çoğunluğu acı duymuş ve gözyaşları dökmüştür.
Atatürk, şimdi bu satırlar üzerine yaş döken gözlerim kapanıncaya kadar, senin hatıralarını bekleyen nöbetçi nefer olmak şerefini, ömrümün son vazifesi sayacağıma emin ol...