Melek Kazan
@melipo
29 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Reklam
ne büyük bir arzuyla istediği şeylerden ne küçük sebeplerle nefret ettiğini düşündü.
oysa burada insanın çevresinde hep o aynılık vardı,hep o değişmeyen,korkunç aynılık vardı.
düşüncelerimi yutacak,yutacaktım,ta ki boğulana ve onları kusmaktan başka çare bulamayana kadar.
insan bir şey bekliyordu,sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu.insan tekrar tekrar bekliyordu.hiçbir şey olmuyordu.insan bekliyor, bekliyor,bekliyordu,düşünüyor,düşünüyordu,şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu.hiçbir şey olmuyordu.insan yalnız kalıyordu.yalnız.yalnız
Reklam