Melis Abacıoğlu
@melisabacioglu
85 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
3. GözEdebiyat
Çok sevdim. Karakterin farkındalık sürecine tanık olurken ister istemez kendinizi de sorgulamaya başlıyorsunuz. Yazarın şiirsel anlatımı da Shakespearevari bir akış yaratmış. Karakter bir suç işlemesiyle kendi hayatını sorgulamaya başlıyor fakat yaşadığımız birçok olay kendi farkındalığımızı başlatabildiği için doğru ve yanlışlarınızı daha net analiz etmeye başlıyorsunuz. 1-2 günde bitirebileceğiniz kadar kısa ve işlenen duyguları çok yoğun bir şekilde hissedebileceğiniz keyifli bir kitap.
O kadın bir gün gelir mi?Psikoloji
Sonuna doğru tamamen sizi içine çeken bir kitap oldu. Noktalama işareti içermeyip, uzun paragraflar halinde kurulan cümleler ya da 4-5 tane iç içe geçmiş cümleler okurken zorlasa da yazarın dili gayet anlaşılabilir. Kitaptaki karakterler, yazarın olağanüstü ve detaylı betimlemeleri ile tamamen aklınıza kazınıyor. Özellikle ana karakter Zebercet’in bunalım sürecine çok yakından dahil oluyormuş gibi oluyorsunuz. Okuduğum kadarıyla da yazar kendi bunalımından aktarım yapmış karaktere. Kitabın sonunu da düşünürsek yoğun depresif duygular ve üzüntü hakim oluyor diyebilirim.
“Hayat boştur, içine sıçarsan dolar.”Psikoloji
Kitabın ilk yarısında nasıl psikolog olunuru ya da psikolog nediri okuyor gibi oluyorsunuz ama 2.bölümden sonra psikoloji 101 dersine girmiş gibi oluyor ve okuduklarınızdan keyif almaya başlıyorsunuz. Yazarın eğlenceli dili de akıcılığı artırıyor. Psikolojinin kapsadığı hemen her konuya değindiği için de her bölümde kendinizden bir parça bulmanızı ve psikolojiye dair genel bir özete sahip olmanızı sağlıyor. Hoşuma giden bazı cümleleri de paylaşmak isterim:
“Eğer bir problemin çözümü varsa onun için endişelenmeye gerek yok. Eğer bir problemin çözümü yoksa onun için endişelenmenin problemin çözümüne bir faydası yok.”
“Hayata bu denli anlam yüklemek yerine anlamsızlığını mı kabul etsek acaba? Bu belirsizliğe ve çaresizliğe birlikte katlanmayı mı denesek?”