Melis Esim Çatal

Bir yandan sanıyoruz ki ölümümüz kimseninkine benzemeyecek, herkes bir başka üzülecek cami meydanında. Mezarlıktan kimse evine dönmeyecek. Her rakı masasında kadehler bize kalkacak ve dolacak gözler. Yaşamak biz olmadan kimseye tat vermeyecek.
Sayfa 31 - Gökhan Dağıstanlı·Kitabı okudu
Reklam
67 Yaşıma
Kalp demişken... o nasıl? Yoruldu mu artık Kanamaktan? Kanmaktan? Yanmaktan? Vazgeçti mi, Kendini buruşturulup bir kaldırım kenarına atılmış, Boş ve depozitosuz bir pet şişe sanmaktan?
Sayfa 30·Kitabı okudu
Ev temizdi. Çocuk kahvaltısını etmişti. Öğle yemeği vardı, olmayabilirdi. Yataktan doğrulacak gücü kendinde bulamayan kadın son gücüyle her şeye yetmeye çalışıyor olmalıydı. Ama kendisini ayakta tutacak gücü kalmamıştı. Bitik kadın. Her kadın ömrünün bir yerinde işte böyle bitirilir.
Sayfa 25·Kitabı okudu
Hayat ve İnsan
Neşemizi bulalım
" Depresyon kıpırdatmaz" diye düşündü. Ölmeden öldürür.
Sayfa 25 - Şebnem İşigüzar·Kitabı okudu
toplumsal sözleşme 2.0
Zaten intihar suçunu başarabilenleri tutup geri getirebilseler, yargılarlardı. Emin olun. Çünkü intiharda bir başkaldırı görür onlar..... Ayrıca birinin intiharına, ötekiler neden üzülür bilmem. Belki o intihar eden kişi de siz hala hayattasınız diye kahroluyordu.
Sayfa 23 - kaan koç·Kitabı okudu
İnsan ve Duygular
Reklam