Nietzsche’nin üstün insan tanımı vardır: “Dünyaya gelse tekrar aynı şeyi yapacak insana üstün insan denir.” Ben bugün dünyaya gelsem yine yaptıklarımı yaparım.
Liderler güç için değil, güçsüzlük için mücadele ettikleri için liderdirler. Yeri ve zamanı geldiğinde toplumlar kendi liderlerini öne çıkarır. Ve bu bağlamda yaşanan tüm sorunlar karşısında mücadele etmeyen her insan, bunun sonuçlarına katlanmaya mahkumdur.
Kendinden başkasını düşününce hayat yeniden başlıyor. Bir çocuğun, bir işçinin, bir kadının hakkını gözetince yaşamak kendiliğinden yavaşlıyor. An ki uzayabilmesiyle ünlüdür, niteliği değişince ve tadından yenmez ömür sevgililer yalansız, dolansız sevişince.
Bir yandan sanıyoruz ki ölümümüz kimseninkine benzemeyecek, herkes bir başka üzülecek cami meydanında. Mezarlıktan kimse evine dönmeyecek. Her rakı masasında kadehler bize kalkacak ve dolacak gözler. Yaşamak biz olmadan kimseye tat vermeyecek.