Melis Fidan
@melisfdn
Çevirmen
Dokuz Eylül Üniversitesi
İstanbul
İstanbul, 26 Ekim 1993
75 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Bu ülkede yaşamaya çalışmanın sıkıntısını her gün derinden hissettiğim günlerde okumak şanssızlığım oldu. Art arda birden fazla olaya değinmeye çalışan romanları genelde zorlama bulurum ama gündeminde her allahın günü yeni bir olay meydana gelen bir ülkede suya sabuna dokunmayan bir roman yazmayayım deyince pek de mümkün olmuyordur zaten bu. Bu ülkede insan olarak kadın olarak yaşamanın hatta var olmanın gerçek bir mücadele olduğunu yüzünüze vuruyor. "Bizler"- "sizler" çekişmesiyle anlatılan olayların tarafı taraftarı olmasanız bile size aslında her şeyin neticesinde geride kalan duyguları yansıtıyor. Çünkü her şey geçiyor ve geride sadece bir avuç duygu ve anı kalıyor. 17-18 yaşlarında bir çocuğun gözünden anlatıyor son yılların çekişmesini, trajedisini, ölümlerini, kavgalarını. Yetişkinliğin kirli dünyasına adım atmayan birinin sahici hislerinden daha gerçekçi ne olabilir ki hayatta? Bu dünyada var olmaya devam ederek yine de bu dünyadan el ayak çekmenin ağaç tepesine yuvalanmaktan daha güzel yolu olur mu? Roman size soruyor her şeyden bittikten sonra devam etmenin bir yolu var mı hala? Ben ağaçtaki kızın sonunu çok merak ettim. Kitabın sonundan sonrasında ağaçtaki kızın ne olduğunu ve kitap size gerçekten de bunların hiçbirini sorgulatmayıp gerçekten diğer incelemelerdeki gibi küfüre takınmanıza sebep olduysa suya sabuna dokunmayan bir şeyler okumanızı öneririm. Çünkü bence küfür ve argo hayatın içinden ve inanın bu ülkeye dair bazı gerçekler küfürsüz anlatılamaz. Yok yine de "Aman allahım siktir dedi kör oldum" falan diyecekseniz de Viktorya Dönemi İngiliz romanları okuyabilirsiniz.
"Keşke"lerin ve insan hayatını zehirleyen ufak detayların romanı. Olabilecekken olamadığınız her şeye dair yüreğinizi sızlatan sessiz bir hüznün romanı. Ummadığım kadar hüzünlü ve beklemediğim kadar etkileyici.
Bir cinayet romanı olarak konu itibarıyla ilginç olsa da çok özensiz yazılmış. Karakterler inandırıcı değil ve yapmacıklar. Olaylar çok hızlı geçilmiş. Adı Demir olan karakterin ismi birden Çelik oluyor sonra yine Demir oluyor. İşletme mezunu kadın sonradan psikoloji mezunu oluyor. İlginç bir şekilde yazar yazdıklarını unutuyor. Kitap yazım yanlışlarıyla dolu. Cümlelerin çoğu anlaşılmaz. Yazar bazı kelimeleri, yüklemleri yazmayı unutmuş. Olaylar daha derin işlenebilecekken üstünkörü geçilmiş. Güzel bir konu ziyan olmuş. Yazarın okuduğum ikinci romanı. Ilkinde bu kadar hata fark etmemiştim. Fırsat bulursam diğer kitaplarını da alıp okurum ama ilk okuduğum kitabı bu olsaydı yine okumaya devam eder miydim bilemiyorum. Keşke aynı konuyu başka bir yazar daha alıp yazabilse.
Sizin "Keşke Gerçek Olsa"nız varsa, bizim de "Ruhsar"ımız var. Marc Levy"nin "Keşke Gerçek Olsa"sı bizim 90'ların Ruhsar'ı tadında bir kitap. Arthur yeni taşındığı
Kitap bir biyografi. 24 Şubat 1994'te Tahran'ın bir meydanında üzerine bir bidon benzin döküp kendini ateşe verip "Kahrolsun diktatörlük", "Yaşasın özgürlük", "Yaşasın
