Melis Kara
@meliskara
37 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
"Bir kalbimiz ve hafızamız olmasaydı, bütün ilişkilerimizi böyle serinkanlı, zahmetsizce yürütebilirdik."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Birine aşık olmak, kendi gözlerini kör edip hayata onun gözleriyle bakmak demek. Ayrılığın insanı kör etmesi bundan."
Kaybolan, Tarık Tufan'dan okuduğum ilk kitap. Başlangıçta beni çok birden olay örgüsüne alan, baş karakter Hakan'la beraber kaybolduğum, hatta sık sık betimlemelerinden etkilenerek altını çizdiğim bir kitaptı. Fakat sonrasında çok sıradanlaşan, sürekli aynı vicdan azabı üzerinde dönüp dolaşan ve beni sıkmaya başlayan bir kitap oldu. İlk başında Hakan'ı çok iyisi anlıyor ona hak verip hikayesini detaylandırmasını beklerken o detaylandırdıkça kendisinden soğudum ve kitabın sonunda Hakan'dan nefret ediyodum:) Yıldız'a yaptığı bencillikler akıl almaz boyuttaydı bu zamana kadar evli değillermiş gibi saçma şekilde kitap son buldu. Diğer rahatsız olduğum konu ise Hakan'ın sürekli deprem konusunda vicdan azabı duyması ve diğer ekibin de ona vicdan azabı çektirmeye çalışması. Oysaki deprem çok beklenmedik, çok ani insan can havliyle kendini dışarı atması bana çok olağan geldi. Sadece şanslıymış. Evet belki seslenmedi, hatalıydı ama o anın şokuna da verilebilir bu durum diye düşünüyorum. Hakan'ın o vicdan azapları üzerinde içsel hesaplaşmaları üzerinde fazla durulmuş ve bence kitabı bende sıkıcılaştıran kısım o oldu. Sonuna gelirsek sizce Reha İleri'yi kim öldürdü? Miras gibi geçerli bir sebebi olduğu için bence Murat. Sonradan ağlama numaraları da bence tiyatroydu. Yıldız'a pek konduramıyorum:)
Yazarın hayat hakkındaki yorumları ve betimlemelerini çok beğendiğim için 6/10
"Çok açık bir şey ki bugünü yaşamak için önce geçmişin kefaretini ödememiz, onun hesabını görmemiz gerekir."
