Fakir aydın, zengin aydından çok daha kuvvetli görür. Fakir, her kelimeyi şüpheyle dinler; attığı her adım, onun düşünce ve duygularına böylece bir vazife, bir iş yüklemiş olur. Onun kulağı deliktir, duygusu ince; o tecrübelidir, ruhu yanık yaralarıyla doludur.