Tahayyülname
@melitmt
48 okur puanı
Kasım 2016 tarihinde katıldı
''Maman artık yoktu, yaşamımız ise her zamanki gibi devam ediyordu: aynı saatte, aynı odalarda uykuya yatıyor, aynı saatte uykudan kalkıyorduk; sabah çayı, akşam çayı, öğle yemeği, akşam yemeği, hepsi alışılmış zamanlarındaydı; masalar, sandalyeler aynı yerlerinde duruyordu; evde ve yaşam tarzınızda hiçbir şey değişmemişti; bir tek o yoktu…
Böylesi bir felaketten sonra her şeyin değişeceğini sanırdım; alışılmış,her zamanki yaşam tarzımız onun anısına hakaret gibi geliyor ve onun yokluğunu çok canlı olarak anımsatıyordu.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Aklı başında bir insan kimseden nefret etmez, bunun yerine karşısındakini dikkatle inceler, tüm varlığını derinlemesine kavramaya çalışır. İnsanda her şey öyle büyük bir hızla değişir, dönüşür ki ne olduğunu anlamadan bir bakar, karşı konuşmaz biçimde bütün yaşam özsuyunu emen bir kurt büyüyüvermiş içinde. “
''Bu yeni duygu beni değiştirmedi, mutlu etmedi, hayal ettiğim gibi birden aydınlatmadı, tıpkı oğluma karşı hissettiğim duygu gibi. Hiçbir sürpriz olmadi. İnanç ya da değil, ne olduğunu bilmiyorum, ama bu duygu ayni şekilde fark ettirmeden içime girdi ve yerleşti.
Her zamanki gibi arabacı İvan'a kızacağım, her zamanki gibi tartışacağım, yerli yersiz düşüncelerimi söyleyeceğim, ruhumun en gizli köşesiyle başkaları, hatta karım arasında bir duvar olacak, her zamanki gibi kendi korkularım yüzünden onu suçlayacak ve bundan pişmanlık duyacağım, neden dua ettiğimi akıl yoluyla anlamayacak ve dua edeceğim, ama hayatım, tüm hayatım, başıma gelebilecek her şeyden bağımsız olarak hayatımın her dakikası, eskiden olduğu gibi anlamsız olmamakla kalmayacak, bu hayata katabilecek güçte olduğum iyiliğin kesin anlamına sahip olacak."
Kur’an-ı Kerim’e ilişkin çalışma ve yorumlamalarda hikmet, yerini kılı kırk yaran bir titizliğe; öz, yerini şekilciliğe; tefekkürün ihtişamı da tilavet becerisine bıraktı.
…okunan Kur’an ayetlerindeki mücadele, dürüstlük, şahsi ve maddi fedakarlıklar talep eden üstümüze çöken atalete karşı katı ve keskin olan emirler, Kur’an’ın haz veren sesi içinde eriyip gitti.
Ormanları düşüncesizce mahvediyorsunuz ve çok geçmeden yeryüzünde hiçbir şey kalmayacak. Tıpkı bunun gibi, insanları da düşüncesizce mahvediyorsunuz ve sayenizde çok geçmeden yeryüzünde ne sadakat, ne iffet, ne de özveri kalacak. Sizin olmayan bir kadına neden ilgisiz kalamıyorsunuz? Çünkü -şu doktor haklı- hepinizin içinde bir yıkma, yok etme şeytanı var. Ne ormanlara, ne kuşlara, ne kadınlara, ne de birbirinize acıyorsunuz…
