Mucize Gibi Ama Daha Farklı
İçimdeki Müzik, Mucize kitabına benzese de ondan çok farklı ve ilginç bir kitap. 10 yaşındaki Serebral Palsi hastası olan Melody'nin içindeki düşünceleri ve yaşadığı olayları anlatıyor. Açıkçası kitabı çok beğendim çünkü orijinal bir fikir bulmak zor ancak Sharon M. Draper bunu başarmış ve bize bu kitabı sunmuş. Melody'nin yaşadıkları aynı engelli bir çocuğun yaşadıkları gibi. Hiç küfür yok sadece insanlar tarafından anlaşılmama ve anlamama var. İçimdeki Müzik, belki okuduğum en iyi kitaplardan biri olabilir. Eğer siz de orijinal ve ilginç bir kitap arıyorsanız bu kitabı okuyun derim.
Beyni sapasağlam olmasına rağmen spastik tetraparezi (serlebral palsi) nedeniyle ne konuşabilen ne de yürüyebilen 11 yaşındaki Melody'nin o ilham verici ve sarsıcı mücadelesini gözyaşları içinde okudum. Etrafındaki herkesin onu engelli sanıp içindeki o devasa dünyayı, muazzam zekayı ve fotoğrafik hafızayı fark edememesi içimi acıtsa da Melody'nin pes etmeyişi beni kendime getirdi. Bir çırpıda biten, empati duygumu sonuna kadar zorlayan ve hayata bakış açımı tamamen değiştiren, herkesin mutlaka okuması gereken mucizevi bir hikayeydi.
İçimdeki Müzik – Sharon M. Draper
“Bir insanın sesi çıkmıyor diye söyleyecek sözü yok sanmayın.”
İçimdeki Müzik, serebral palsi nedeniyle konuşamayan Melody’nin hikâyesini anlatıyor. Ancak kitap aslında engellilikten çok, insanların önyargılarıyla ilgili. Melody konuşamıyor olabilir ama etrafındaki birçok insandan daha derin düşünüyor, daha fazla hissediyor ve daha çok şey biliyor.
Bu kitabı okurken en çok şu soru üzerinde düşündüm: İnsanları gerçekten ne kadar tanıyoruz? Bir kişinin görünüşüne, konuşmasına ya da fiziksel yeterliliklerine bakarak onun potansiyelini ne kadar kolay sınırlandırıyoruz?
Bir psikolojik danışman gözüyle bakınca kitap; empati, kapsayıcılık, özel gereksinimli bireylerin eğitimi ve aidiyet duygusu üzerine güçlü mesajlar veriyor. Melody’nin yaşadığı dışlanma, birçok çocuğun okul ortamında yaşadığı görünmez yalnızlığı da hatırlatıyor.
Kitabın en etkileyici yanı, okuyucuyu acındırmaya çalışmaması. Aksine Melody’nin zekâsını, mizahını, öfkesini ve hayallerini görmemizi sağlıyor. Böylece onu “engelli bir çocuk” olarak değil, sadece “bir çocuk” olarak tanıyoruz.
Puanım: 9/10
Kitap bittiğinde aklımda kalan cümle:
“Herkesin içinde duyulmayı bekleyen bir müzik vardır.”
İÇİMDEKİ MÜZİK
İçimdeki Müzik’i okurken en çok beni etkileyen şey, insanların birini dışarıdan gördükleriyle değerlendirmeleriydi. Melody konuşamıyor diye birçok kişi onun düşünemediğini sandı. Oysa içinde kimsenin duyamadığı kocaman bir dünya vardı. Bu kitap bana, bir insanın sesi çıkmasa da duygularının, hayallerinin ve zekasının var olduğunu hatırlattı. Bazen en güçlü sesler kulakla değil, kalple duyuluyor.
Kitap bittikten sonra Melody aklımdan hemen çıkmadı, ara ara onu düşünüp durdum.
Kitaptan bir alıntıda eklemek isterim beni çok etkileyen bir cümleydi..
“Sessizlik nasıl bu kadar gürültülü olabilirdi?”
Puan vermedi
#kitapyorumu
.
.
İçimdeki Hayal, çok satan İçimdeki Müzik serisinin üçüncü kitabıdır. ilk iki kitabı daha önce okumuştum ve bu eserde Melody'in hikayesi kaldığı yerden devam ediyor.
On bir yaşında serablar palsi hastalığı olan Melody, konuşamıyor, yürüyemiyor, kendi başında hiç bir şey yapamıyorum ama inanılmaz zeki bir çocuk ve iletişimini elektronik bir cihaz üzerinden yapıyor.
Melody'in hikayesi umut ve azmin gücünü anlatarak, insanın kalbine dokunuyor. Dünyayı onun gözünden görmemizi sağlarken, empati duygusunu da geliştiriyor.
Bu kitapta Melody, dünyanın her yerinden Londra'yı ziyaret eden özel çocuklarla birlikte dünyayı herkes için daha eşit bir yer haline getirmeye çalışıyor.
Melody'in dünyasına adım attığınızda hayata ve sahip olduğunuz şeylere karşı bakış açınız değişecek. Ve unutmamalı ki hepimiz birer engelli adayıyız. "Biz görünmez değiliz" diyen Melody'nin hikeyesini okuduktan sonra boğazınız da düğüm ve yüzünüzde tebessüm kalacaktır.
