ruhumun çok fazla parçasını saçtım bu sokaklara ve çokça kalabalıktır özlemimin şu tepelerde çırılçıplak gezen çocukları; onlardan vazgeçemem sorumluluk hissetmeden ve içim sızlamadan.
Hiç bitmeyecek zenginliklerin sahibi imiş gibi, sonsuz comertliklerin, dipsiz kıyakların vakti değildi artık. Şimdi devrik ve devirsizdik.
Sayfa 13
"Ayak sesleriniz de olmasa, var olmadıginiza sizi neredeyse inandıracak bakışlar sokağı" yazardı. Ayak seslerinize rağmen, harcandığınız mekânlar da vardı. O mekanlara uğramazdınız.
Sayfa 13
"Dünya bir dert hanesiyse, ben çilemi doldurmuşum, bir mektepse eğer hayat, istırapla okumuşum."
Sayfa 10
Dağıtmaya çalıştığım tarafım, dipte bir yerlerde, sislerin arasına gizlenmiş bir deniz feneri gibi uzak ve basur gibi sinsice, sessiz sedasız çakıp dönüyordu.
Sayfa 12