“…Deli diye geçtiklerimiz aslında deli değildi,daha az delilerin delirttiği masum insanlardı.Dünya keder ve acı dolu bir gezegendi.Bazılarımız bunu kaldırabilecek kadar kötülük barındırıyordu sadece içinde,bazılarımız da dayanamıyordu.”
Yaşam bir labirentti.Varoluş nedeni olmayan biz fani insanların yaşadığı bir labirent.Kendimize göre büyük yaşamlarımız ve aslında bir toz tanesinden büyük olmayan bir andık.Dünyadan öyle hızlı gidecektik ki hiçbir şey anlamayacaktık.Biz sadece büyük dünyanın,milyarlık yaşamında gelip geçen ve nesli tükenecek olan basit canlılardık.Kendimizi fazla abartıyorduk ama gerçek buydu,toz parçası.
“Sana kötü şeyler söylüyor mu?Sana kendini değersiz hissettiriyor mu?”
“Hayır,aksine dünyada eşi benzerimin olmadığını ve onunla mükemmel olduğumuzu söylüyor.O ve ben kötülere karşıyız.”
“Kötüler kim Karmen?Baban mı?Doktorların mı yoksa ben mi?”
“Dünya.”