bhmflzf
@memento_mori
DİKKAT!
Kitap,film ve müzik aşığı;felsefe,ekonomi, sosyoloji ve siyaset bilir, şiir sever.
Çok düşünüp az konuşur.
Kendini devirmeye çalışan bir beşer.
Yola meftun bir yolcu.
Hiç kimsenin ölümü kendine benzemiyor. Ölüm dışarıdan gelen tek şey olduğu için o yalnızca kendisine benziyor, neye benzemek istiyorsa, ne şekilde gelmek istiyorsa öyle geliyor. Öyle olmasaydı örneğin İsa çarmıha gerilmezdi ya da insan olmanın onuruna anlamını verenler yüzükoyun kaldırımlara düşürülemezdi ve dövülerek ve yakılarak veyahut işkencelerden geçirilerek öldürülemezdi. Nihan’ın ölümü kendi elinden gelemezdi ve Afitap Hanım da tuvalette beyin kanaması geçiremezdi.
Sayfa 126 - Yapı Kredi Yayınları
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Niye kendinle bu kadar uğraşıyorsun? Senin de hayat stratejilerin, taktiklerin olamaz mı? Bu vasatlık paranoyası neden? Neden sürekli bir asalet arayışındasın? Zamanının, coğrafyanın neden bu kadar dışında durmaya çalışıyorsun? Görüyorsun işte beyhude bir çabadır bu, iliklerine işlemiş. İşini halledip çıkmak istemiş olamaz mısın? Bu seni illa ki küçük, değersiz, berbat bir adam mı yapar? Ne yaptın yani, kimin bacağını sıktın tramvayda? Neden her kavga düello gibi olsun, her eylemin mutlak bir biçimde etik olsun istiyorsun? Bu günahsızlık arayışının kendisi taşınamayacak bir yük, büyük bir yalan değil mi? Senin aslında bana ihtiyacın yok. Sen hayatı daima bir ceza, bir düşmüşlük gibi görüyorsun, her düşünceni kendin sabote ediyor, her eylemini kendin dinamitliyorsun.
Sayfa 109 - Yapı Kredi Yayınları
Kırılmak için kendini yaşantıya bırakman yeterli dedi. Çünkü hayat kırar. Çaba isteyen esnemektir, kırılmak değil.
Sayfa 89 - Yapı Kredi Yayınları
Hayat uzun bir başkalarının kavramlarıyla baş etme hikâyesi olmamalı. Olamaz. İçeride kalmam söylendi. Kaldım. Kendimi daha önce geçtiğim yollarla dengeledim. Ben, şeyleri başlatmakta mı, onları sonlandırmakta mı, yoksa sürdürmekte mi iyiyim? Bir doğam var ve ben yaşarken kendini yaratan ikinci bir doğam daha. Hep içeride kal diyen yolların sınırına yaklaştığımda bu defa göğsümde bir gücün harekete geçmek için toplandığını duydum. Hiçbir şey yeterli değildi evet ama her şey çok fazlaydı. Ne zaman bir şeyi görmek istesem, gözlerimi o şeyin bedenime yerleşmesi için oyulmuş iki delik olarak kabul ettim. Etmeyen göremez. Ama ben sadece gören değil izleyen de olmak istiyorum. Bir çocuk ya da hayvan değilsem insanların gerçeği söylediğini nasıl bilebilirim? Gerçekten önemli olan nedir?
Sayfa 85 - Yapı Kredi Yayınları
Eninde sonunda onu yok edeceksem kendimi neden inşa edeyim? Kendimle ilgili daima yanlış şeyler öğrendim. Benden öncekilerin sesini içimde taşıyarak. Tümüyle yeni bir bakma yolu arayarak ve onu bulamadan. Baktığımda bakan neydi? Konuştuğumda konuşan, yürüdüğümde yürüyen, sarıldığımda sarılan, ağladığımda ağlayan, yediğimde yiyen, uyuduğumda uyuyan, uyandığımda uyanan? Bende kendini arayan neydi? Böyle böyle bir şey yapmaktan korkar hale geldim. Bazen bir gün her şeyi anlayabileceğim düşüncesine kapılıyorum, her şeyi, hem de en ince haliyle. Olmanın yeni bir yolunu bulup sonra hemen unutuyorum. Bilme şeklim o kadar hatalı ki bana hiçbir kılavuz, hiçbir kitap yardımcı olamıyor.
Sayfa 85 - Yapı Kredi Yayınları