"Bir zamanlar bu ülkede güzel insanlar yaşardı, güzel iklimlere doğru yürürlerdi. Onların belki de güzel atları vardı. Onların güzel gülleri vardı, her mevsim açardı.
Onlar ihaneti bilmezdi, satılmayı, satmayı bilmezdi. Küçük ya da büyük çıkarlar için vazgeçmezlerdi gül sevdasından.
Yüzlerinde tebessüm, gönüllerinde sıcaklık, dillerinde birçok sevda türküleri vardı ama illa da bir türküyü çığırır söylerlerdi, o türkünün adı memleketti..."
"Yurt" kelimesi Ön- Türkçede çadır için için kullanılırdı. Ancak yarı göçerlik terk edilip tamamen yerleşik hayata geçtikten sonra bu kelime " Vatan" ile eş anlamlı hale gelmiştir.