Memmedaga Memmedov
@memmedaga
133 okur puanı
Mayıs 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
2020 ve Corona deyince ölmesini bekledim
Doğrusunu söylemek gerekirse, en çok sevdiği şey Adelaide gibi bir kadınla çıkmanın getirdiği ayrıcalıklardı. Seks, kekler, kapısına gönderdiği küçük sürprizler—Sinema Dünyasında Maceralar, paket yemekler, cüzdanı parçalandığında yenisi. Onun cömertliğini, ilgisini istiyordu. Ama aynı zamanda istikrar da istiyordu ve Adelaide Williams bunu sağlayamıyordu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sevmek için daha ne olması gerekiyor?
Tek sorun şuydu ki, onu sevmiyordu. İyiydi, evet, nazikti ve o kadar sevimliydi ki dizleri titriyordu—küçük ve narin yapısı, parlak gülümsemesi. Zeki olduğunu da biliyordu. Bazen fazla zekiydi. Onu çok beğeniyordu. Ama onu sevmiyordu. Aslında hiç sevmemişti.
Tam Adelaide'lik bir söz.
Fool me once, shame on you. Fool me twice, shame on me.
"Beni bir kez kandırırsan, ayıp sana. Beni iki kez kandırırsan, ayıp bana."
Dedi ki: Mahşer gününe değin sürecek bu hikâye boyunca onları yoldan çıkarmam için bana çeldiriciler ver. Yoldan çeviriciler nelerdir, bana göster... Varedici, güvendiğine öyle bir güvendi ki büyük ayartıcıdan istediği çeldiricileri esirgemedi. Ona birer suret olarak, Âdem’in oğullarının yolunda göz alıcı altından, soylu gümüşten, gökte yıldız parçaları kadar parlak elmaslardan kurulmuş tuzaklar gösterdi. Güzel ama yetmez, dedi şeytan, daha. Alemlerin Rabbi, ona, incecik ipekli kumaşlar, ağır şallar, güzel kokular, buhurlar, baharatlar gösterdi. Gösterdiklerinin yanına koşumu kıymetli soylu atların suretini ilâve etti. Yeleleri rüzgârdan, sağrıları terdendi. Bu kadar güzel bir şey, tahayyül bile edilemezdi. Yetmez, dedi şeytan, daha fazlası. Sesine bir gözü doymazlık eklenmişti. Âlemlerin Rabbi, lezzetli yiyecekler, hoş kokulu içecekler, bir ısıranda bir daha ısırma arzusu bırakan sulu, ışıklı ve renkli meyveler gösterdi. Ağır ve tatlı ama biraz da buruklardı. Vazgeçilmezlikleri bu tattandı. Yetmez, diye yineledi şeytan. O da insanın tanığı, tanıdığıydı. Düşmanına bir bilgi kadar yakındı. Onun neye ne kadar direneceğini kestirebildi. İnsan bütün bunlara direnebilirdi. Bunlar da yetmeyince Varedici, şeytana devlet ve ikbal, mülk ve erk, makam ve mevki, nihayetinde şarap, çalgı, cümbüş ve âlem gösterdi. Yarı gülümsedi şeytan. Ama yine yetinmedi. Bunlar, dedi pek çoklarını senin yolundan çevirecek güçte. Ama daha güçlüsü olmalı. Bana onu ver. Kendisine direnmek çok zor olanı. Bunun üzerine Âlemlerin Rabbi, şeytana, kadının suretini gösterdi.
Yo! Rab mühlet verirdi ama ihmal etmezdi. Kimsenin âhı kalmazdı kimsede.