Yəni bu, doğrudan, sevgidir? Onların hamısını, ehtiras mübtəlası olan, sanki tufana düşmüş kimi səndirləyən, naməlum istiqamətə uçan bütün bu insanları görmüşdüm, bu gün şiddətlə arzulayıb, sabah sevgidən doyan, sevgisi tutqun və qaranlıq olan, sevdiyi ilə kobud davranan, bağlılıqlarının heç birindən əmin olmayan, heç vaxt sevgiyə sevinməyən kişini görmüşdüm, məftun olduğu üçün təhqirlərə, zərbələrə dözən, ən sonunda rədd edilərək qısqanclıqla, tapdalanmış sevgi ilə əzab çəkən, amma yenə də köpək kimi bu kişiyə sadiq qalan qadınları görmüşdüm. O gün uzun illərdən bəri ilk dəfə ağladım. Bu insanlar üçün, dostum Muot üçün, həyat və sevgi üçün, sakitcə, gizli-gizli bütün bunların arasında sanki başqa planetdə yaşayırmış kimi yaşayan, bu həyatı anlamayan, sevgi həsrəti ilə yanan, eyni zamanda da ondan qeyri-iradi qorxan özüm üçün hiddətlə, qəzəblə göz yaşı tökdüm.