Memnune Özpınar
@memnus
Reklam
Ayaşlı ve Kiracıları'nda dünya içinde küçük bir dünya var.
Ayaşlı ve Kiracıları, adından bile samimiyet akan bir kitap. Okumaya başlayınca da bu tespitinizde yanılmadığınızı anlıyorsunuz. Çünkü tüm karakterler olduğu gibi, hatasıyla doğrusuyla, tüm içtenliğiyle sunulmuş. Ancak bir yanılgı yaşıyorsunuz ki kitabın kahramanı adından tahmin edeceğiniz Ayaşlı değil, genç bir banka memuru.
Ayaşlı İbrahim Efendi, bir apartmanın dokuz odalı bir katını tutar ve her bir daireyi farklı farklı kişilere kiraya verir. Bir dairesinde de oğluyla birlikte kendi oturmaktadır. İşte kahramanımız da bu dairelerden birini tutan genç bir banka memurudur. Kitap, kahramanımızın diğer kiracılarla kurduğu ilişkiler doğrultusunda bizi oturanlardan haberdar eder. Bu apartman katında kimler yoktur ki? Biraz kabadayı ama bir o kadar da yufka yürekli Ayaşlı İbrahim Efendi, mübadele mağduru ve kahramanımızın memleketlisi Hasan Bey, Ayaşlının bahtsız kızı Faika Hanım ve kocası, varyemez Şefik Bey, kendini fabrikatör diyen ama karanlık işlerde ayağı olan İskender Bey, toprağı elinden alınmış hak peşinde koşan Hüseyin Bey, çocuğuyla başı dertte İffet Hanım ve kocası ve kurnaz kumarbaz Turan Hanım ve kocası bu apartmanın dokuz dairesine yerleşmişlerdir. Bir de eski hizmetçi Halide ile yeni hizmetçi Ziynet bu apartmanın halkına eklendi mi hepsi tastamam olur.
(Dikkat! Buradan sonrası SPOILER içerir.)
Kahramanımıza dairede oturmak kolay gelir ama bu apartman halkını aslında kendine uygun bulmaz. En yakın arkadaşı Doktor Fahri de kendine sürekli bir eve taşınmasını veya evlenmesini telkin eder ama kahramanımız ilginç bir şekilde bu halktan kopamaz. Kahramanımız o dönemin memuru olarak apartman içinde büyük bellenir ve herkes derdine bir hal çare için onun kapısını çalar. Kimi iş ister, kimi mahkeme işlerini danışır. Ancak kahramanımız pek bunları yapabilecek
Rüzgara kapılmış bir dal gibi yeri yurdu olmayan, hiçbir yere tutunamamış bir ailenin hikayesi: Uzun Hikaye.
Kitapta, Bulgar göçmeni Pelvan Sülüman, torunu Ali ve Ali'nin oğlunun üç kuşak hikayesine tanık oluyoruz. Zamanla bu üç adamın hikayesi nasıl da birbirine benziyor. Bu üç adam nasıl da birbirine benziyor.
(Buradan sonrası SPOILER içerir!)
Kahramanımız, hikayeyi anlatmaya çocukluk anılarıyla başlıyor. Bu anılarda çocukken kaybettiği annesi Münire de var. Nedendir bilinmez çocukluk hep güzel ve biraz buruk hatırlanır. O dönem büyükler yaşam mücadelesi veredursun, bizim için günler tozpembe ve kaygısızca geçip gider. Öyle ki kahramanımız da çocukluğunu böyle hatırlıyor. Yaşamda karşılaştığı ilk acı da annesinin kaybı. Buradan sonra babası Ali'yle göçebe yaşantılarına baba-oğul devam ediyorlar.
Gittikleri kasabalara yerleşmek onlar için mümkün olmuyor. Babası Ali, sevecen, insan canlısı olmakla birlikte adaletsizliğe gelemiyor. Bundan ötürü büyük adamların, nüfuzlu insanların işlerine çomak sokunca başları derde giriyor. Haliyle gittikleri kasabaları bir gece ansızın, habersiz terk ediveriyorlar.
Kahramanımız bu olaylar çerçevesinde bize kasaba hayatından da haber veriyor. En küçük olayların dahi dallanıp budaklandırılarak anlatıldığı, duygusal ilişkilerin gizliden gizliye yaşandığı ve birilerinin yalakalıkla güçlenerek diğerlerini ezdiği küçük yerler. Bu yerlerde kahramanımızın arkadaşı Celal ve sevdiği kız Ayla'nın, Kara Turan'ın, İncinmez Suna'nın ve daha nicelerinin hikayelerine de şahit oluyoruz.
Ve nihayet kahramanımız da aşkı Feride'yi bu küçük yer düzenine feda ederek hikayesinin başladığı gibi bir trene biniyor ve yeni bir yaşam kurmayı deniyor.
Kitabı her ne kadar dört günde bitirmiş olsam da aslında bir solukta okunacak bir hikaye. Yazarın dili çok
Reklam