Tütünü bilir misin?
“Kız saçı” demiş zeybekler,
Su içmez her damardan,
Yerini kolay beğenmez,
Üşür
Naz eder,
Darılır,
İki yaprak arasında kıyılmış,
Bir parçası var kalbimin
İncecik, ak kâğıtlara sarılır,
Dar vakit yanar da verir kendini,
Dostun susan dudağına…
Her yıl, bahar çiçeğe durduğunda, dünya nennilendiğinde, Ağrıdağı’nın çobanları dört yandan gelirler, kepeneklerini gölün bakır toprağına atıp üstüne otururlar. Kavallarını bellerinden çekip Ağrıdağı’nın öfkesini, sevdasını çalarlar…
Herkes hayranlıkla Demirci Hüso’ya bakıyordu.
“Biz hep böyle, her şeyde birlik olsak, kimse bize diş geçiremez. Bize dağlar şahlar dayanmaz. Hiç kimse…
Yeter ki böyle birlik olalım.”