Meryem
@menembur
Karmaşık iç dünyamdan spontane parçalar
10 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Açıkçası bu kitap hakkında biraz kafam karışık. İnsanların hayat amacını oluşturan değerlerin ne kadar değişken ne kadar uç olabileceğini gösteriyor. Aynı zamanda her birimizin ne kadar aciz varlıklar olduğunu da. Hayat denizinde dalgaların bizi götürdüğü yere ilerleyip duruyoruz. Kısa ama anlamlı bir öyküydü. Jack London'ın altın avında dinlediği hikayelerden biri olduğunu düşünerek okumaksa bambaşka bir deneyim kattı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yıllar önce kısaltılmış bir versiyonunu okuduğum Beyaz Diş'i saymazsak Jack London'dan okuduğum ilk eserdi.
Bu tarz insanlığın doğasını, vahşiliğini, bir döngüye hapsolup her seferinde kendi sonunu kendinin getirdiği gerçeğini gözümüzün önüne seren kitaplar hep ilgimi çekmiştir.
Kitabın konusuyla ilgili söylenebilecek çok şey yok ama beni en çok etkileyen şeylerin birinden bahsetmek istiyorum:
Jack London'ın 1912 yılında, hiç dünya çapında salgın görülmemiş bir dönemde nasıl bu kadar başarılı bir küresel salgın kurgusu yazabildiği.
İnsanlığın küresel bir salgın baş gösterdiğinde oluşturduğu kutuplaşmaları, vahşileşen grupları ve herkesin en yakınına bile sırt çevirdiğini; insanlığın yok olup tekrar dirilişini ama yine kendini tekrar edeceği gerçeğini ele alabilmesi gerçekten çok etkileyiciydi.
Okurken çok zevk aldığım ve çok etkilendiğim bir kitap oldu. Jack London'dan okuyacağım başka eserler için beni çok heyecanlandırdı diyebilirim. Kesinlikle herkesin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum...
Bu kitapla ilgili bitirdikten sonra aklıma yatmayan şeyler vardı. Son bölümde çok hızlı gelişen olaylar dışında karakterin iç düşüncelerinin işlendiği kısımlardan çok etkilenmiştim. Bay Golyadkinin sürekli şöyle yapacağım böyle yapacağım gibi düşüncelerde bulunup neredeyse hiçbirini icraate geçirememesi gerçekten beni sinirlendirerek okumamı zorlaştırmıştı. Kitabı kafamdakinden 1 ay daha uzun sürede bitirmiş olma sebeplerimden birisi de bu.
Okuduğum incelemelerin çoğunda Golyadkinin kendini diğer herkese sevdirmek için bir sürü şey yaptığından bahsediyordu ama burda atlandığını düşündüğüm bir nokta var. Bay Golyadkin aynı zamanda bu insanların hepsini içten içe eleştiriyor, kendini üstün görüyor. Bunu aslında son zamanlarda sosyal medyada çok gördüğümüz linç konusuna benzetebiliriz diye düşünüyorum. Kişi kendinde eksik gördüğü bir şeyi başkasında görünce o kişinin o özelliğini aşağılamıyor mu? Bay Golyadkin aslında içimizden birisi diyebiliriz bence. Beni en çok etkileyen şey bu oldu.
Son kısmın çok hızlı gelişmesi ve anlayamamış olmam rahatsız etse de şimdilik o kısmı tekrar okumayı düşünmüyorum.
Herkesin bahsettiği dövüş kulübü kitabına benzerliği konusunda ise yorum yapamayacağım. Filmi de izlemedim kitabı da okumadım. Konularına baktığım zaman nasıl bir benzerlik olduğuna anlam veremesem de okunacak/izlenecek listeme ekledim.
