menesim
@menesim
Savurdu sitemini boşluğa
ve sırrını fısıldadı masum celladına;
3'tür, dedi;
ruhumun hükmü hikmeti ey camısan!
birincisi safi zehir
ikincisi sırrı lokman
ve
üçüncüsü dermanı kulli derdan;
sen öğrenmelisin
32 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Dilinin akıcılığı ve üslubunun insanı yormamasıyla birkaç saatte bitti kitap. Elimde oturduğum semti anlatan, aynı sokaklardan geçtiğim, aynı apartmanda olmasam da muhtemelen tam karşı çaprazımda oturan Cemil'in iç konuşmaları, düşüncelerinin birbirine karışması; modern çağda yaşamaya çalışan bir yazarın modernite ile insan yanının çelişkileri kaldı. Bir de Nazlı ile arasındaki basit gibi gözüken, o saf, içten aşkları kaldı.
Reklam
Akçasazın Ağaları serisinin ikinci cildi de tıpkı ilk cildi olan Demirciler Çarşısı Cinayeti gibi "o güzel insanlar o güzel atlara binip gittiler olarak" başlar. Kitabın kahramanlarından Derviş bey'in değişen düzene serzeneşidir bu cümle. 1950'ler Türkiye'sinde yeni bir toplumsal düzen oluşmaya başlamıştır. Derviş bey, kendi dönemlerinin bittiğini, daha tam anlayamasa da kapitalizmin onları yenmek üzere olduğunu serzenişiyle, korkusuyla, kararsızlıkları, güven ile güvensizlik arasında yalpalayışı, geleneğe bağlı kalmak isterken yeni dünyaya da ayak uyduramayan halleriyle çıkar karşımıza bu kitapta. Artık ne Ankara'da, ne devletin kolluğunun üstünde gücü vardır. Güvendiği tek şey ortakçı olarak toprakları ektiği köylülüleridir. Birinci ciltte tanıdığımız Mustafa bey ise biraz daha erken anlamıi olmalı ki düzenin değiştiğini bambaşka bir yol seçmiştir kendine. Bir de Yusuf vardır; Derviş'in sadık dost dediği mahmud'un oğlu Yusuf. Yusuf'tan birini öldürmesini ister Derviş; yiğittir Yusuf ve bir o kadar da temiz. Ve Derviş bey'in; beyinin isteği üzerine adam öldürmenin ruhunda yarattığı tüm herşeyle karşı karşıya kalırız kitapta. Yaşar Kemal denildiğinde uzun betimlemlemelerle sayfalarca anlattığı doğadan kimi okurşar sıkılsa da Yaşar Kemal doğayı, Çukurova'yı sazlıkları, hayvanları, dağları ve akan suları birer özne haline getirir de sanki romanın bir başka kahmanıymış gibi anlatır bize. Derviş bey giden düzene ağıt dahi yakamaz belki de kendisi de bir başka gidenin; ermenilerin düzeninde, konaklarında yaşadığı içindir. Ve şimdi sıra bugünün zenginlerinin hikayesinin başlama zamanıdır. Kitap tadı damakta kalan bir roman olduğu kadar bir belgeselmişçesine de türkiye'yi, çukurova'yı anlatır okura.
